İçeriğe geç
View in the app

A better way to browse. Learn more.

YAPI ZEMİN

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.
CANLISon Depremler
    Dünya M5+7 gün
      Kaynak: USGS

      Güney İran yakınında 17 Ekim 2026 günü mb 4,5 büyüklüğünde bir deprem oldu: bu büyüklükteki depremler 100 km çevrede 1962'den bu yana yılda ortalama 3,0 kez kaydedildi.

      Sarsıntı 21:30 UTC'de, yani Türkiye saatiyle 00:30'da kaydedildi. Odak derinliği 23,0 km. Büyüklük Avrupa-Akdeniz Sismoloji Merkezi (EMSC) çözümündeki cisim dalgası büyüklüğü değeridir. Koordinatlar (27,83°K, 57,15°D) dış merkezi, yani odağın tam üstündeki yeryüzü noktası verir.

      Dış merkezin 150 km çevresinde 6,0 ve üzeri büyüklükte 12, 60 km çevresinde ayrıca 5,0–5,9 büyüklüğünde 66 deprem birleşik katalogda bu depremden önce kayıtlı. Bunların en büyüğü 21 Mart 1977'de, 81 km uzakta kaydedilen M 6,7 büyüklüğündeki depremdir.

      Hasar ya da can kaybına ilişkin doğrulanmış bir veri bu çalışmanın veri kümesinde yer almıyor. Resmî durum bilgisi ülkenin yetkili kurumlarınca duyurulur.

      Değerler yayın anındaki ilksel kurum çözümleridir (veri kesimi 17.10.2026 17:17 UTC); kurumlar çözümlerini sonradan revize edebilir.

      Şekil 1 · Güney İran ve Çevresi Sismotektonik Haritası

      Güney İran ve Çevresi Sismotektonik Haritası: 1926–2026 M≥5 depremler, aktif faylar ve levha sınırları

      Harita bölgenin deprem geçmişini, levha sınırlarını ve aktif fayları aynı zeminde toplar: daireler büyüklükle ölçeklenir ve odak derinliğine göre renklenir, yıldız haberin konusu olan depremi işaretler. Çizgiler iki ayrı katmandır: türlerine göre ayrılmış levha sınırları ve haritalanmış aktif fay izleri. 1926–2026 döneminin M ≥ 5,0 büyüklüğündeki 578 depremi haritaya işlendi; renkler sığ (70 km'den sığ), ara (70–300 km) ve derin (300 km'den derin) odakları ayırır. Kadrajda 76 aktif fay izi ile dönüşüm ve yakınsak türlerindeki levha sınırları çizildi. Derleme, Uluslararası Sismoloji Merkezi'nin ISC-GEM kataloğundaki kayıtları da içerir (International Seismological Centre, 2026). Yıldız Arabistan–Avrasya levha sınırına 65 km uzaklıkta. Haritada levha sınırları Bird (2003) PB2002 modelinden ve aktif fay izleri GEM küresel aktif fay veritabanından (Styron ve Pagani, 2020) alındı. Sayfadaki etkileşimli sürümde harita yakınlaştırılabilir; depremlerin, fayların ve levha sınırlarının üzerine gelindiğinde ayrıntıları görüntülenir; katmanlar ve zaman oynatıcı ile 1926'dan bu depreme uzanan deprem etkinliği izlenebilir. Ek katman olarak çevredeki 252 odak mekanizması çözümü açılabilir.

      Deprem nerede ve ne derinlikte oldu?

      44 depremlik karşılaştırmaya göre bölgede kurumların dış merkezleri ortanca 10 km ayrışır ve farkların %90'ı 18 km'yi aşmaz. Deprem sığ odaklı sınıftadır; bu sınıf 70 km derinliğe kadar uzanır.

      Şekil 2 · Yakın çevre: dış merkez, mekanizmalar ve faylar

      Yakın çevre: dış merkez, mekanizmalar ve faylar — Güney İran, mb 4,5Haritayı okumaya yıldızdan başlayın; kırılma orada başladı. Kadranlı küreler fay hareketi çözülmüş depremleri, renkli daireler ise yalnız konumu bilinen öteki kayıtları gösterir. Kullanılan diri fay (yakın jeolojik geçmişte hareket ettiği saptanmış fay) veri tabanında (Styron ve Pagani, 2020) dış merkeze en yakın iz adsızdır ve 27 km uzaklıktadır. Türü veri tabanında belirtilmediğinden burada verilmedi. Haritadaki 2021–2026 dönemi, haritanın kapsadığı alanda kaydedilen 193 depremi içerir; dönemin en büyüğü 8 Haziran 2026 tarihli mb 4,9 büyüklüğündeki depremdir. Harita 193 olaylık kataloğun tamamını gösterir; odak mekanizmaları 15 çözümlük bölgesel mekanizma kümesindendir. Kayıtların %51'i kurumların atadığı sabit bir derinlik taşıdığından bu dairelerin rengi ölçülmüş derinliği göstermez. Kesikli halkalı küreler çalışma penceresinden önceki çözümlerdir.

      Şekil 3 · Depremlerin derinlik kesiti (A–A′)

      Depremlerin derinlik kesiti (A–A′) — Güney İran, mb 4,5Kesit yerin içine dikey bir dilim açar: noktaların düşey konumu derinliği gösterir ve aşağı inildikçe derinlik artar. Okumaya yıldızın bulunduğu derinlikten başlayın, sonra dairelerin hangi derinlik bandında toplandığına bakın. Derinliğiyle deprem sığ odak sınıfına girer (h < 70 km). Derinlik değerleri dikkatle okunmalıdır: kayıtların %51'i kurumların atadığı sabit değerlerdedir (en büyük yığın 10,0 km: %46); sabit derinlik, yani derinlik çözülemediğinde kurumun atadığı değer, ölçüm değildir. Derinliği kurumlarca sabit bir değere atanmamış 102 depremin ortanca derinliği 18 km; bu deprem bu değerden derindedir. 10 km'deki 89 kayıt ölçülmüş derinlik değil, kurumların varsayılan değeridir; öteki sabit derinliklerdeki atamalarla birlikte sabit derinlik atanmış 99 kayıt, kayıtların %51'ini oluşturuyor. Odak derinlikleri 105 km'ye kadar iniyor; buna karşın kayıtların yüzde 95'i ilk 33 km içinde; bu yüzdelik kurumların atadığı sabit derinlikleri de içeriyor. Sabit değerler ayıklanınca ortanca derinlik 10 km'den 18 km'ye iniyor: ölçülmüş derinlikler daha derinde toplanıyor. Kesitteki düzlem tek bir fay ya da levha doğrultusunu değil, inceleme kutusunun geometrisini izler; yorum bu sınırla yapılmalı. Alt kenardaki üçgenler derinlik ekseninin altında kalan olaylardır. A–A′ ve B–B′ kesitleri aynı yatay açıklık ve aynı derinlik ekseniyle çizilmiştir.

      Bölgenin tektonik yapısı nasıl?

      Yukarıda anılan Arabistan–Avrasya levha sınırı, Bird (2003) modelindendir. Levha sınırı, yerkabuğunu oluşturan büyük parçaların birbirine değdiği kuşaktır.

      Benzerlik sayıyla da ölçülebiliyor: 15 çözümün bölgenin ortanca çözümüne göre Kagan açısı ortancası 30,1° (Kagan, 2004). Çevredeki 75 mekanizmadan yapılan bölgesel gerilme ters çözümü (Vavryčuk, 2014) yaklaşık 5° doğrultusunda (kuzey–güney) bir en büyük yatay sıkışma yönü veriyor; ara asal gerilme öbür asal gerilmelerden birinden ayrışmadığından faylanma rejimi kısıtlanamadı; çözüm kesin sayılmadı.

      Şekil 4 · Tektonik çerçeve: mekanizmalar ve diri faylar

      Tektonik çerçeve: mekanizmalar ve diri faylar — Güney İran, mb 4,5

      Renkli dairelerde renk mekanizma sınıfını, çap büyüklüğü kodlar. Kırmızı çizgiler haritalanmış diri fay izleridir.

      Renkli dairelerin her biri fay hareketi çözülmüş bir depremdir ve rengi faylanma türünü gösterir; tek bir renk haritayı kaplıyorsa bölgede tek bir tür baskın demektir. Sarı yıldız bu depremi işaretler. Haritadaki inceleme alanı ve yakın çevresinde 1989–2021 arasında çözülen 15 odak mekanizmasının %67'si ters (üstteki bloğun eğim yönünde yukarı itildiği) faylanma gösterir (Frohlich ve Apperson, 1992). Oranın %95 güven aralığı (aynı yöntemle yinelenen ölçümlerin %95'inde gerçek değeri içeren belirsizlik aralığı) %41–85'tir; aralık birbirinden bağımsız 14 deprem kümesinden hesaplandı. Aralığın alt ucu, bu çalışmanın bir türü baskın saymak için aradığı %70 eşiğinin altında kaldığından baskın tür kesin sayılmadı. Bunlar başka depremlerin çözümleridir; 16.10.2026 depreminin de aynı türde olduğunu göstermez. Bu depremin kendi odak mekanizması çözümü kullanılan arşivlerde bulunmadığından faylanma türü olayın kendi verisinden belirlenemedi; çevrenin genel gerilme durumu bölgesel çözümlerden okunur. Çevrede çözülmüş 75 mekanizmanın gerilme ters çözümü (Vavryčuk, 2014) kuzey–güney doğrultusuna yakın (K5°D) en büyük yatay sıkışma yönü verir; yönün yeniden örnekleme aralığı 177°–14°; ara asal gerilme öbür asal gerilmelerden birinden ayrışmadığından faylanma rejimi kısıtlanamadı; sonuç kesin sayılmadı. Haritada dış merkez çevresinde çözülmüş 15 odak mekanizmasından en büyük 12 tanesi gösteriliyor. Mor kesikli çizgilerden dış merkeze en yakını, bu yazıda anılan Arabistan–Avrasya levha sınırıdır.

      Bu çevrede daha önce hangi depremler kaydedildi?

      Büyüklüğe göre sıralandığında derlemenin başında 1977 depremi var; ardından 4 Mart 1999'daki M 6,6 depremi (51 km) ve 9 Mayıs 1927'deki M 6,3 depremi (119 km) yer alıyor. 3,4 km ile en yakın kayıt, 2010'daki M 5,1 depremi.

      Girişte anılan sıklık artçıları ayıklanmış verilere dayanır; dış merkezin 100 km çevresindeki 4,5 ve üzeri 348 kaydın 205'i Gardner ve Knopoff (1974) yöntemiyle bağımsız deprem olarak ayrılıyor. Katalog bu büyüklükte 1962'den beri eksiksiz sayıldığından oran o yıldan sonraki 194 bağımsız depremle hesaplandı. Eşik değişince oran da değişiyor: 100 km çevrede M 3,5 ve üzeri depremler 1969'dan bu yana yılda ortalama 10,8 kez ve M 5,5 ve üzeri depremler 1926'dan bu yana ortalama 5,0 yılda bir görülüyor.

      Şekil 5 · Bölgenin tarihsel depremleri

      Bölgenin tarihsel depremleri — Güney İran, mb 4,5Haritadaki her daire bu depremden önce kaydedilmiş eşik üstü bir depremdir: çap büyüklüğü, dolgu rengi oluş dönemini verir. Sarı yıldız bu depremi, turkuaz elmas derlemenin en büyük kaydını gösterir. Turkuaz elmasla işaretli kayıt, 1977 depremidir; haritadaki öteki daireler ondan küçük kayıtlardır. Büyüklüklerde, varsa, Uluslararası Sismoloji Merkezi'nin GEM kataloğunda (International Seismological Centre, 2026) yeniden hesaplanan moment büyüklüğü kullanıldı; 78 kaydın 24 tanesinde bu değer esas alındı. Bu depremle aynı ya da daha büyük 78 kayıt derlemede yer alıyor. Harita iki eşik kullanır: 150 km'lik bölge kuşağında M 6,0 ve üzeri, dış merkeze 60 km'den yakın kuşakta M 5,0 ve üzeri depremler. Mavi kesikli dikdörtgen inceleme alanının sınırıdır.

      Deprem öncesi dönemin kaydında b-değeri (küçük depremlerin büyüklere oranını anlatan ölçü) 0,87 ± 0,11 bulundu (tamlık büyüklüğü, yani kataloğun eksiksiz sayılabildiği en küçük büyüklük, 3,4; 59 olay). Değer kullanılan büyüklük ölçeğine bağlı olduğundan başka bölgelerin değerleriyle karşılaştırılmadı. Dış merkezin 35 km çevresinde, depremden önceki bir yılda 9 olay kaydedilmişti. Öncü etkinlik (büyük bir depremden önce aynı yerde görülen, ondan küçük depremler) sınaması, büyüklüğü 5,0 değerinin altındaki depremlerde uygulanmadığından bu deprem (mb 4,5) için yapılmadı.

      İlk 20 saatte ve 35 km yarıçap içinde katalogda depremden sonra başka kayıt bulunmuyor. Bölgenin olağan etkinliği hakkında fikir vermesi için: aynı 35 km çevrede önceki bir yılda 9 deprem kaydedildi.

      Depremden önceki 24 saatte bu alanda bir deprem daha kaydedildi: aynı gün 08:55 UTC'de M 4,4; ondan 12 saat 35 dakika sonra mb 4,5 büyüklüğündeki deprem oldu. Bu kayıtlar öncü olarak nitelenmedi.

      Şimdiye kadar bilinen: deprem EMSC çözümüne göre yaklaşık 23,0 km derinlikte oluştu. Henüz bilinmeyen: depremin hangi tür faylanmayla oluştuğu. İzleme penceresi (90 gün) 14.01.2027 günü dolar.

      Meslektaşlar için

      EMSC kökeninde derinlik 23 km. Çalışma alanında en az iki kurumun çözdüğü 44 depremde kurumlar arası dış merkez farkının %90'lık değeri 18 km, en büyüğü 38 km. b = 0,87 (%95 yeniden örnekleme aralığı 0,74–1,09), Mc 3,4, N 59, deprem öncesi dönem; b en büyük olabilirlik kestiricisiyle (Aki, 1965), tamlık eşiği azami eğrilik yöntemiyle (Wiemer ve Wyss, 2000) seçildi. Frohlich–Apperson sınıfları, n = 15 (Frohlich ve Apperson, 1992): T 10, SS 0, N 0, ara 5; değer çekincelidir. Bölgesel ortanca mekanizma 274°/27°/87° (n = 15). Gerilme ters çözümünde biçim oranı R = 0,76 (yeniden örnekleme aralığı 0,62–0,88, 200 örnek); çözüm 5 yinelemede yakınsamadı; değer çekincelidir. Depremden önceki 365 günde aynı 35 km çemberde 9 olay. Tarihsel derleme: 12 ikiz kayıt birleştirildi; ISC-GEM Mw 78 kaydın 24 tanesinde başvuru, bunların 18 tanesinde katalog değerinden farklı (en büyük fark 0,4). Katalog büyüklük türleri: ML 123, mb 38, MS 19, m 12, M 1; tür dönüşümü uygulanmadı. Deprem öncesi dönemde b = 0,87 ± 0,11, Mc 3,4, n = 59.

      İzdüşüm Web Mercator, ölçek çubuğu kadraj ortasının enleminde geçerlidir; daire yarıçapı büyüklükle r = k·s·(0,44 + 1,26·max(0, M − 5)^1,4) olarak artar; derinlik sınıfları sığ < 70, ara 70–300, derin > 300 km. Fay geometrisi etkileşimli sürümde enlem–boylam olarak değil, harita biriminde verilir; lisanslar: GEM fay izleri CC BY-SA 4.0, PB2002 ODC-BY 1.0.

      Haritadaki yakınlık, depremin o fayda oluştuğunu göstermez: çizgiler fayların yüzeydeki izleridir, deprem ise EMSC çözümüne göre yaklaşık 23 km derinde başladı. Çalışma alanında büyüklüğü 3,0 ve üzerindeki, en az iki kurumun çözdüğü 44 depremde kurumların dış merkezleri arasındaki farkın ortancası 10,2 km'dir. Kullanılan sayısal levha modelinde (Bird, 2003) en yakın levha sınırı Arabistan–Avrasya levha sınırı olup dış merkeze 65 km uzaklıktadır. Modeldeki sınır çizgileri, yerkabuğundaki biçim değişiminin geniş bir kuşağa yayıldığı bölgelerde bir modelleme kabulüdür.

      Gerilme inversiyonu olay merkezli mekanizma popülasyonundandır (n = 75).

      Kurumların sabit derinlik değerleri ölçüm değildir; kesitteki yığılmalar bu atamalardan kaynaklanabilir.

      Sınıflama (Frohlich ve Apperson, 1992): Frohlich üçgeni, baskın tür için %70 (tek tür) ve %45 (geçişli) eşikleri; çevre çözümleri Global CMT (Dziewonski vd., 1981), levha sınırı model çizgisi (Bird, 2003).

      İçi boş halkalar M ≥ 5,0 olayları, küçük gri noktalar katalog sismisitesini, sarı yıldız çalışma olayının dış merkezini gösterir.

      Derleme sayıları ham kayıtlardır (bağımsız olay değil); dizi içi kayıtlar ayrı tutulur, büyüklük türleri karışıktır.

      Depremi izleyen 0,82 günde, Gardner–Knopoff uzaklık penceresi olan 35 km yarıçap içinde başka deprem kaydedilmedi.

      Birleşik katalogda bu depremden önce, dış merkezin 150 km çevresinde büyüklüğü 6,0 ve üzerinde 12 deprem, 60 km çevresinde ayrıca büyüklüğü 5,0–5,9 olan 66 deprem kayıtlıdır; en eskisi 1927 yılına aittir. En büyüğü 21.03.1977 tarihli Mw 6,7 büyüklüğündeki depremdir (81 km uzaklıkta). Bu sayımlarda büyüklük, kayıt ISC-GEM kataloğunda varsa onun moment büyüklüğüdür (International Seismological Centre, 2026; Di Giacomo vd., 2015, 2018); yoksa birleşik kataloğun değeridir.

      Katalogda bu depremden önce, dış merkezin 100 km çevresinde büyüklüğü 4,5 ve üzerinde 348 kayıt vardır; Gardner–Knopoff yöntemiyle (Gardner ve Knopoff, 1974) ayrıştırıldığında bunların 205 tanesi bağımsız olaydır. Katalog büyüklüğü 4,5 ve üzerindeki depremler için 1962'den beri eksiksiz sayıldığından oran o yıldan sonraki 194 bağımsız olayla hesaplandı: yılda ortalama 3,0 olay. Ortalama aralık için %95 güven aralığı 0,29–0,38 yıldır (Garwood, 1936). Bu değer geçmiş kayıtların ortalamasıdır ve deprem tahmini değildir.

      Odak mekanizması, bir depremi üreten fayın duruşunu ve blokların kayma yönünü gösteren çözümdür; birbirine dik iki olası düzlem verir ve fay bunlardan biridir. 16.10.2026 depremi için böyle bir çözüm, kullanılan iki arşivde bulunmuyor: Global CMT ve kurum çözümlerinin yerel arşivi. Bu nedenle faylanma türü bu çalışmada olayın kendi verisinden belirlenemedi.

      Veri: ISC (165 kayıt), EMSC (18 kayıt), USGS (7 kayıt) ve GFZ (3 kayıt) kataloglarından derlenen birleşik katalog. Kurum künyeleri: ISC (International Seismological Centre, t.y.); EMSC (European-Mediterranean Seismological Centre, t.y.); USGS (U.S. Geological Survey, 2017); GFZ (GEOFON Data Centre, 1993). Geçmiş depremlerin derlemesi ayrıca NIEP (National Institute for Earth Physics, 1994) kayıtlarını içerir; künyesi bulunmayan GSI (Geological Survey of Israel) ve INGV (Istituto Nazionale di Geofisica e Vulcanologia) kayıtları da derlemededir. Dönem 17.10.2021–17.10.2026; veri kesim anı 17.10.2026 17:17 UTC. Dizi sayımı: depremden sonraki kayıtlar, 35 km yarıçap (Gardner ve Knopoff, 1974), gözlem 0,82 gün; izleme penceresi 90 gün. Büyüklüğü boş kalan ya da ayrı depremleri birleştiren 1 kayıt kurum raporlarından onarıldı. Katalog dış kataloglarla karşılaştırılmadığından alımda bulunmayan depremler sayımlara girmez; olay sayıları bu bakımdan da alt sınırdır. Büyüklükler kurumların yayımladığı türlerdedir (kayıt sayıları: ML 123, mb 38, MS 19, türü belirtilmemiş 13). Kısaltmalar: ML yerel büyüklük, mb cisim dalgası büyüklüğü, MS yüzey dalgası büyüklüğü. Faylar: Küresel Deprem Modeli Vakfı'nın (GEM) diri fay veri tabanı, GEM Global Active Faults (Styron ve Pagani, 2020) — CC BY-SA 4.0. Mekanizmalar: Global CMT (Dziewonski vd., 1981; Ekström vd., 2012). Bu çalışma saha gözlemi, uydu radarı (InSAR) ve uydu konumlama (GNSS) çözümlemesi içermez; hasar ve can kaybı verisi kullanılmamıştır.

      Çalışma, 17.10.2021–17.10.2026 arasında dış merkez çevresindeki çalışma alanında kaydedilen 193 depreme dayanır. Kayıtlar ISC, EMSC, USGS ve GFZ kataloglarından derlendi; aynı depremi birden çok kez gösteren kayıtlardan 14 kopya ile kendi hizmet bölgesi dışındaki bölgesel ağlardan gelen 1 kayıt ayıklandı. Gözlem yalnız ilk 0,82 günü kapsar; 90 günlük izleme penceresi 14.01.2027 günü dolar.

      Kapaktaki poster, bölgenin son yüz yılındaki M ≥ 5,0 depremlerini ve fay ağını tek çerçevede toplar.

      Depremi hangi tür faylanma üretti? Kullanılan iki arşivde (Global CMT ve kurum çözümlerinin yerel arşivi) olayın odak mekanizması çözümü bulunmuyor. Çevrede çözülen 15 eski çözümün %67 kadarı ters faylanma gösterir (baskın tür kesin sayılmadı); bu oran tek bir depremin türünü belirlemez. Soru ancak öteki kurum arşivlerinin taranması ya da olayın dalga kayıtlarından odak mekanizması çözümü kurulması ile yanıtlanır.

      Deprem haritalanmış faylardan birinde mi oluştu? Dış merkeze en yakın iz (adsız) 27 km uzaklıktadır; odak ise EMSC çözümünde 23,0 km derindedir. Soru ancak fayların derindeki geometrisi ve dış merkezin yeniden konumlandırılması ile yanıtlanır.

      Odak gerçekte ne kadar derinde? Yanıtın ön koşulu: yakın istasyon kayıtlarıyla yapılmış bir derinlik çözümü.

      Veri ve yöntem

      Veriler ISC, EMSC, USGS ve GFZ kataloglarından 17.10.2026 17:17 UTC kesimiyle derlendi; yazı gözlenmiş verileri betimler, deprem tahmini içermez. Haritalar ve metin aynı veri kesiminden, YAPI ZEMİN yazılımlarıyla üretildi.

      Kaynaklar

      1. Aki, K. (1965) Maximum likelihood estimate of b in the formula log N = a − bM and its confidence limits. Bull. Earthq. Res. Inst. Univ. Tokyo 43(2), 237–239. doi:10.15083/0000033631
      2. Bird, P. (2003) An updated digital model of plate boundaries. Geochem. Geophys. Geosyst. 4(3), 1027. doi:10.1029/2001GC000252
      3. Di Giacomo, D., Bondár, I., Storchak, D. A., Engdahl, E. R., Bormann, P. ve Harris, J. (2015) ISC-GEM: Global Instrumental Earthquake Catalogue (1900–2009), III. Re-computed MS and mb, proxy MW, final magnitude composition and completeness assessment. Phys. Earth Planet. Inter. 239, 33–47. doi:10.1016/j.pepi.2014.06.005
      4. Di Giacomo, D., Engdahl, E. R. ve Storchak, D. A. (2018) The ISC-GEM Earthquake Catalogue (1904–2014): Status after the Extension Project. Earth Syst. Sci. Data 10(4), 1877–1899. doi:10.5194/essd-10-1877-2018
      5. Dziewonski, A. M., Chou, T.-A. ve Woodhouse, J. H. (1981) Determination of earthquake source parameters from waveform data for studies of global and regional seismicity. J. Geophys. Res. 86(B4), 2825–2852. doi:10.1029/JB086iB04p02825
      6. Ekström, G., Nettles, M. ve Dziewoński, A. M. (2012) The global CMT project 2004–2010: Centroid-moment tensors for 13,017 earthquakes. Phys. Earth Planet. Inter. 200–201, 1–9. doi:10.1016/j.pepi.2012.04.002
      7. European-Mediterranean Seismological Centre (t.y.) Deprem parametreleri (çevrimiçi katalog). https://www.emsc-csem.org (erişim: 17.10.2026)
      8. Frohlich, C. ve Apperson, K. D. (1992) Earthquake focal mechanisms, moment tensors, and the consistency of seismic activity near plate boundaries. Tectonics 11(2), 279–296. doi:10.1029/91TC02888
      9. Gardner, J. K. ve Knopoff, L. (1974) Is the sequence of earthquakes in Southern California, with aftershocks removed, Poissonian? Bull. Seismol. Soc. Am. 64(5), 1363–1367. doi:10.1785/BSSA0640051363
      10. Garwood, F. (1936) Fiducial limits for the Poisson distribution. Biometrika 28(3–4), 437–442. doi:10.1093/biomet/28.3-4.437
      11. GEOFON Data Centre (1993) GEOFON Seismic Network. GFZ Data Services. doi:10.14470/TR560404
      12. International Seismological Centre (2026) ISC-GEM Earthquake Catalogue. doi:10.31905/d808b825
      13. International Seismological Centre (t.y.) ISC Bulletin. doi:10.31905/D808B830 (erişim: 17.10.2026)
      14. Kagan, Y. Y. (2004) Short-term properties of earthquake catalogs and models of earthquake source. Bull. Seismol. Soc. Am. 94(4), 1207–1228. doi:10.1785/012003098
      15. National Institute for Earth Physics (1994) Romanian Seismic Network. International Federation of Digital Seismograph Networks. doi:10.7914/SN/RO
      16. Styron, R. ve Pagani, M. (2020) The GEM Global Active Faults Database. Earthq. Spectra 36(1S), 160–180. doi:10.1177/8755293020944182
      17. U.S. Geological Survey (2017) Advanced National Seismic System (ANSS) Comprehensive Catalog. doi:10.5066/F7MS3QZH
      18. Vavryčuk, V. (2014) Iterative joint inversion for stress and fault orientations from focal mechanisms. Geophys. J. Int. 199(1), 69–77. doi:10.1093/gji/ggu224
      19. Wiemer, S. ve Wyss, M. (2000) Minimum magnitude of completeness in earthquake catalogs: Examples from Alaska, the western United States, and Japan. Bull. Seismol. Soc. Am. 90(4), 859–869. doi:10.1785/0119990114

      Hazırlayan: T. Batuhan BULGURLULAR · YAPI ZEMİN · Veri kesimi 17.10.2026 17:17 UTC · Sürüm 1 · © 2026 T. Batuhan BULGURLULAR · YAPI ZEMİN · Tüm hakları saklıdır

      Kullanıcı Geri Dönüşleri

      Create an account or sign in to leave a review

      Görüntülenebilecek inceleme bulunmuyor

      Configure browser push notifications

      Chrome (Android)
      1. Tap the lock icon next to the address bar.
      2. Tap Permissions → Notifications.
      3. Adjust your preference.
      Chrome (Desktop)
      1. Click the padlock icon in the address bar.
      2. Select Site settings.
      3. Find Notifications and adjust your preference.