(M=7.7) Ende (Endonezya) – 14 Ağustos 2026

Endonezya'da Ende'nin 68 km kuzey-kuzeybatısında 14 Ağustos 2026 günü kaydedilen Mw 7,7 büyüklüğündeki deprem, 150 km çevrede 33 yıl aradan sonra M ≥ 7,5 eşiğini aşan ilk deprem.

Deprem 21:58 UTC'de (Türkiye saatiyle 15 Ağustos 00:58) en yakın kıyıya yaklaşık 19 km uzaklıkta, Flores Denizi'nde kaydedildi. Derinlik çözülemediği için 10,0 km değerine sabitlendi. Büyüklük ABD Jeoloji Araştırmaları Kurumu (USGS) çözümündeki moment büyüklüğü değeridir. Koordinatlar (8,35°G, 121,35°D) dış merkezi, yani odağın tam üstündeki yeryüzü noktası verir. Yazıdaki uzaklık ve sayım analizleri katalog kökenine (bu noktadan 4,6 km uzakta) göre yapıldı; şiddet ve Coulomb gerilme modellerinin merkezi ve hesap derinliği de bu kökendendir.

Dış merkezin 89 km çevresinde, ilk 64 günde 2.325 artçı sayıldı; sayım yalnız bu pencereye aittir.

Birleşik katalogda bu depremden önce dış merkezin 150 km çevresinde 6,0 ve üzeri büyüklükte 19, 60 km çevresinde ayrıca 5,0–5,9 büyüklüğünde 53 deprem kayıtlı; derlemedeki en büyük deprem 12 Aralık 1992'de, 65 km uzakta kaydedilen M 7,7 depremidir.

Tsunami durumunu yalnız Pasifik Tsunami Uyarı Merkezi (PTWC) ve ulusal afet kurumları duyurur. Bu yazıdaki hiçbir ifade bir tsunami uyarısı ya da uyarının kaldırıldığı bilgisi değildir.

Hasar ya da can kaybına ilişkin doğrulanmış bir veri bu çalışmanın veri kümesinde yer almıyor. Sahadaki duruma ilişkin resmî bilgi ilgili ülkenin afet yönetim kurumunun duyurularındadır.

Kurum çözümleri ilkseldir ve veri kesimi 18.10.2026 08:22 UTC anındaki hâlleriyle kullanıldı; kurumlar çözümlerini sonradan revize edebilir.

Şekil 1 · Ende (Endonezya) ve Çevresi Sismotektonik Haritası

Yıldız haberin konusu olan depremi, daireler aynı çerçevede kaydedilmiş büyük depremleri gösterir; daire büyüdükçe büyüklük artar, renk odak derinliğine göre değişir. Çizgiler iki ayrı katmandır: türlerine göre ayrılmış levha sınırları ve haritalanmış aktif fay izleri. Haritada 1926–2026 döneminde kaydedilmiş 7.323 adet M ≥ 5,0 deprem yer alır; renkler sığ (70 km'den sığ), ara (70–300 km) ve derin (300 km'den derin) odakları ayırır. Kadrajda 31 aktif fay izi ile dalma-batma, ıraksak, dönüşüm ve yakınsak türlerindeki levha sınırları çizildi. Derleme, Uluslararası Sismoloji Merkezi'nin ISC-GEM kataloğundaki kayıtları da içerir (International Seismological Centre, 2026). Yıldız Banda Denizi–Timor levha sınırına 34 km uzaklıkta. Haritada levha sınırları Bird (2003) PB2002 modelinden ve aktif fay izleri GEM küresel aktif fay veritabanından (Styron ve Pagani, 2020) alındı. Haritanın sayfadaki etkileşimli sürümü yakınlaştırılabilir; deprem, fay ve levha sınırlarının ayrıntıları üzerlerine gelindiğinde görüntülenir, zaman oynatıcı ile 1926'dan bu depreme uzanan deprem etkinliği izlenebilir.

Deprem nerede ve nasıl oldu

Dış merkezin yeri hesaplandı, odak derinliği ise çözülemedi. Konumu bağımsız çözen 3 kurumun dış merkezleri arasında en çok 13 km fark var; uzak bölgesel ağların çözümleri bu karşılaştırmaya alınmadı. Kurumların çevredeki aynı depremlere verdiği dış merkezler arasındaki fark ortanca 6,5 km; 249 depremdeki farkların %90'ı 27 km'nin altında. Kurumun atadığı değer bir varsayımdır, ölçüm değildir; odağın gerçekte ne kadar derinde olduğu açık bir soru.

Şekil 2 · Dış merkez ve diri faylar

Yıldız dış merkezi, daireler aynı çevredeki öteki depremleri gösterir; daire büyüdükçe büyüklük artar. 2021–2026 döneminde haritanın kapsadığı alanda 3.681 deprem kaydedildi; deprem, dönemin kayıtlı en büyük depremidir.

Levha sınırına 34 km

Levha sınırının yeri ve türü Bird (2003) modelinden alındı: yukarıda anılan Banda Denizi–Timor levha sınırı. Levha sınırı, yerkabuğunu oluşturan büyük parçaların birbirine değdiği kuşaktır. Çevredeki 115 mekanizmadan yapılan bölgesel gerilme ters çözümü (Vavryčuk, 2014) yaklaşık 179° doğrultusunda (kuzey–güney) bir en büyük yatay sıkışma yönü veriyor; çözümlerin ortalama uyumsuzluğu tek bir gerilme alanı varsayımının sınırını aştığından faylanma rejimi kısıtlanamadı; çözüm kesin sayılmadı.

Kayıtların derinliği geniş bir aralığa yayılıyor: 3.681 kaydın en derini 750 km'de, %95'i ise 103 km'den sığ. 1.762 kayıtta, yani kayıtların %48'inde, derinlik ölçülmeyip varsayılan bir değere atanmış. Atanmış değerler ayıklandığında kalan 2.007 depremin ortanca derinliği 16 km; depremin derinliği ise kurumca 10,0 km olarak atandı ve ortancadan ayırt edilemiyor. Derinlik dağılımı bu payla birlikte okunmalı.

Şekil 3 · Tektonik çerçeve

Çevrede hangi tür fay hareketinin baskın olduğunu görmek için toplara bakmak yeterli: her biri geçmişte çözülmüş bir depremin faylanma türünü taşır. Haritadaki inceleme alanı ve yakın çevresinde 1976–2026 arasında çözülen 55 odak mekanizmasının %49'u ters faylanma gösterir (Frohlich ve Apperson, 1992). Oranın %95 güven aralığı %33–65'tir; aralık birbirinden bağımsız 34 deprem kümesinden hesaplandı. Aralığın alt ucu, bu çalışmanın bir türü baskın saymak için aradığı %70 eşiğinin altında kaldığından baskın tür kesin sayılmadı. Haritada dış merkez çevresinde çözülmüş 36 odak mekanizmasından en büyük 12 tanesi gösterilir; bu depremin kendi çözümü ters faylanmadır.

1926'dan bu yana M 6 ve üzeri 19 deprem

Tarihsel derleme, bölgede daha önce de güçlü depremler kaydedildiğini ortaya koyuyor. Büyüklüğe göre sıralandığında derlemenin başında girişte anılan 1992 depremi var; ardından 14 Aralık 2021'deki M 7,3 depremi (128 km) ve 27 Kasım 1941'deki M 6,8 depremi (125 km) yer alıyor. Derlemenin dış merkeze en yakın kaydı 2,4 km uzaktaki 1998'deki M 5,3 depremi. Sıklık burada sınırlı bir bilgi: 100 km çevrede 7,7 ve üzeri büyüklükte artçıları ayıklanmış yalnız bir önceki kayıt var ve bu yalnız 22,7 yıllık bir %95 alt sınırı veriyor (Garwood, 1936); değer çekincelidir.

Şekil 4 · Geçmiş depremler

Grafik bölgenin büyük depremlerini zaman ekseninde sıralar: soldan sağa doğru tarih ilerler, işaretin yüksekliği büyüklüğü verir. Derlemede dış merkeze en yakın kayıt, 1998 depremidir.

Şekil 5 · Nadirlik merdiveni

Merdiven yukarı çıktıkça büyüklük artar ve kayıtlar seyrekleşir; vurgulanan basamak bu depremin büyüklüğüne karşılık gelir.

Şekil 6 · Fay hareketinin özeti

Çizimdeki iki eğri, fay olabilecek iki düzlemi gösterir; dilimlerin yerleşimi kaymanın yönünü anlatır. Odak mekanizması, bir depremi üreten fayın duruşunu ve blokların kayma yönünü gösteren çözümdür; birbirine dik iki olası düzlem verir ve fay bunlardan biridir. Global CMT (Global Centroid-Moment-Tensor; depremlerin odak mekanizması çözümlerini yayımlayan uluslararası katalog) çözümünde bu deprem ters (üstteki bloğun eğim yönünde yukarı itildiği) faylanma gösterir; çözümün moment büyüklüğü Mw 7,8 olarak verilir. Birinci düzlemin doğrultusu 94°, eğimi 33°, kayma açısı (0° ve ±180° yatay kaymadır; artı değerler ters, eksi değerler normal bileşen taşır) 96°; ikincisinin doğrultusu 267°, eğimi 58°, kayma açısı 86° olarak verilir. Hangi düzlemin kırıldığı bu veriyle ayırt edilemiyor. Çift kuvvet bileşeni çözümün yaklaşık %97'sini oluşturur; kaynağın büyük bölümü fay kaymasıyla açıklanır.

Yakından bakış

Şekil 7 · Hissedilme bildirimleri

Topluluk şiddeti, insanların sarsıntıyı nasıl algıladığını anlatır; aletsel bir ölçüm değildir. USGS'in hissedilme anketine 50 bildirim ulaştı; bildirimlerden derlenen en yüksek topluluk şiddeti (Community Decimal Intensity, CDI) 7,9 düzeyindedir (veri: USGS hissedilme ürünü, 23.08.2026 tarihli kayıt; yöntem: Atkinson ve Wald, 2007). Şiddet, sarsıntının bir yerde nasıl hissedildiğini anlatan ölçüdür ve 1–12 basamaklı Değiştirilmiş Mercalli ölçeğiyle verilir; depremin büyüklüğünden ayrı bir niceliktir. Bildirim gelen 22 hücre renklendirildi; bildirim gelmeyen alanlar boş kalır.

2.110 artçının 1.064 tanesinde de derinlik sabit değerdedir.

Artçı etkinliği

30 dakika sonra, 14 Ağustos 2026 günü 22:28 UTC'de (Türkiye saatiyle 01:28) dış merkezden 24 km uzakta Mw 6,2 büyüklüğünde bir artçı kaydedildi; pencerenin en büyüğü odur. Büyüklük farkı 1,5; karşılaştırma ana deprem ile en büyük artçı arasında (Båth, 1965). Etkinlik, bu çalışmanın işletimsel ölçütüyle ana şok–artçı türünde sınıflandı ve toplam sismik momentin %99'u ana depremde toplandı. Bölgenin olağan etkinliği hakkında fikir vermesi için: depremden sonraki sayımla aynı 89 km'lik çevrede önceki bir yılda 164 deprem kaydedildi.

Depremden sonraki ilk 64 günde dış merkezin 89 km çevresinde M ≥ 3,7 depremlerin günlük sayısı, aynı alanda 2016–2021 dönemi ortalamasının yaklaşık 230 katı (%95 aralığı 170–300); sayım yalnız ilk 64 günü kapsar. Depremin ardından 3,8–7,4 saat arasında günde yaklaşık 350 düzeyinde olan M ≥ 3,1 kayıt sıklığı, 33–64 gün arasında günde yaklaşık 4,4'e geriledi (%95 aralıkları 250–460 ve 3,6–5,2); gözlem yalnız ilk 64 günü kapsar ve ilk 2 saatin kaydı eksik olduğundan ilk değer ilk tam aralıktandır.

Şekil 8 · Deprem ile ardından kaydedilen en büyük deprem

Grafik, ana deprem ile ardından kaydedilen en büyük deprem arasındaki büyüklük farkını gösterir. Depremi izleyen 64 günde, dış merkezin 86 km çevresinde 2.110 artçı (büyük bir depremi izleyen, ondan küçük depremler) kaydedildi; en büyüğü 30 dakika sonra oluşan Mw 6,2 büyüklüğündeki depremdir. Ana şokla (bir deprem dizisinin en büyük depremi) arasındaki büyüklük farkı 1,5 birimdir.

Artçı kayıtlarında tamlık büyüklüğü (kataloğun eksiksiz sayılabildiği en küçük büyüklük) 3,8 düzeyindedir; 2.110 sayısı bu eşiğin altındaki olaylar bakımından alt sınırdır. Kayıtlar depremi izleyen ilk saatlerde daha da eksiktir: ana şoku izleyen ilk 50 kayıtta tamlık büyüklüğü 4,3 düzeyindedir ve 3,8 düzeyine ancak yaklaşık 2 saat sonra iner. Büyüklüğü 3,1 ve üzerindeki artçıların günlük sayısı, ilk ölçüm aralığında (3,8–7,4 saat) günde yaklaşık 350 olaydan son aralıkta (33–64 gün) günde yaklaşık 4,4 olaya indi; azalma sayım belirsizliğinin dışında kalıyor; gözlem yalnız ilk 64 günü kapsıyor ve ilk 2 saatin kaydı eksik olduğundan ilk değer ilk tam aralıktan. Azalmanın hızını tanımlayan Omori–Utsu üssü (p) de hesaplandı; ilk saatlerin eksik kaydından etkilenebileceğinden burada rakamla verilmedi.

Sayım alanındaki artçılar en az 113 × 92 km boyutunda bir alana yayıldı; bulut 86 km yarıçaplı sayım alanının sınırına dayandığından bu boyutlar alt sınırdır. Bulutun uzun ekseni kuzeyden saat yönünde 106° doğrultusundadır. M ≥ 3,1 büyüklüğündeki artçıların kuzey–güney yönündeki konumu, depremden sonra geçen süreye göre de çizildi.

Şekil 9 · Gerilme değişimi modeli

Kırmızı alanlarda komşu fay düzlemlerindeki gerilme modele göre arttı, mavi alanlarda azaldı. Kırığa çok yakın düğümlerde model değerleri yarı-uzay çözümünün tekilliği nedeniyle anlamsız büyür; bu değerler değerlendirme dışında tutulduğundan modelin en büyük artış ve azalış değerleri burada verilmedi. Model, 90°/32°/90° düzleminin kırıldığı varsayımıyla, 250 × 65 km boyutlu ve 0,9 m tekdüze kaymalı bir kaynakla, 10 km derinlikte ve μ′ = 0,4 alınarak hesaplandı (Okada, 1992). Bu hesap bir gerilme değişimi modelidir; deprem tahmini değildir. Öteki düzlem (267°/58°) kaynak alınırsa lobların yeri değişir; gerilme ters çözümü yakınsamadığından bölgesel gerilme verisi hangi düzlemin kırıldığını ayırmaya yetmedi. 10,5 km hesap derinliğinde modelin gerilme artışı alanları kırığın batı ve doğu uçlarında toplanıyor; azalış alanları tek bir yönde yoğunlaşmıyor.

Yanıt bekleyen sorular

Depremin gerçek derinliği ne? Konumu bağımsız çözen kurumların derinlik değerleri 10,0 ile 24,9 km arasında değişir (değerlendirme dışı bırakılan uzak ağ çözümleri hariç). USGS çözümünde derinlik çözülemeyip 10,0 km değerine sabitlenmiştir. Soru ancak yakın istasyon kayıtlarıyla yapılmış bir derinlik çözümü ile yanıtlanır.

Artçı sayısı zamanla nasıl azalıyor? İlk 64 günde artçıların günlük sayısı günde yaklaşık 350 olaydan günde yaklaşık 4,4 olaya indi; azalma üssü kesin sayılmadı ve çalışma yalnız bu süreyi kapsar. Soru ancak 90 günlük izleme penceresinin dolması ile yanıtlanır (12.11.2026).

Özetle, Mw 7,7 büyüklüğündeki deprem ters faylanmayla oluştu; kırılmanın gerçekte hangi derinlikte başladığı sorusu açık kalıyor. 12.11.2026, 90 günlük izleme penceresinin son günüdür.

Meslektaşlar için

Global CMT moment tensörü (Dziewonski vd., 1981): sismik moment 5,53 × 10²⁰ N·m, Mw 7,76 (Hanks ve Kanamori, 1979). Düğüm düzlemleri: NP1 94°/33°/96°, NP2 267°/58°/86° (doğrultu/eğim/kayma açısı). Çift kuvvet bileşeni %97. Olay çözümü ile çevredeki 55 çözüm arasındaki Kagan açısının ortancası 62,3° (Kagan, 2004). USGS kökeninde derinlik 10 km (operatörce atanmış sabit değer); kurumca atanmış değerdir, ölçülmüş bir derinlik değildir; en yakın istasyon 356 km (3,2°), azimut boşluğu 24°, 174 istasyon. USGS yatay konum belirsizliği: %90 güven elipsinin yarı eksenleri 13,05 × 9,02 km; çalışma alanında en az iki kurumun çözdüğü 249 depremde kurumlar arası dış merkez farkının %90'lık değeri 27 km, en büyüğü 65 km. Wells ve Coppersmith (1994) ölçeklemesiyle kırık boyutu 120 × 37 km (ters faylanma bağıntısı); bu bir ölçekleme kestirimidir, gözlem değildir. Depremden sonraki 64 günde kaydedilen 2.110 olayın %90'ı dış merkezin 84 km çevresindedir; ölçeklenen kırık uzunluğu 120 km. Coulomb modeli (Okada, 1992): kaynak düzlemi NP1 90°/32°/90°, 250,0 × 65,0 km, 0,89 m tekdüze kayma, derinlik aralığı 0,7–35,2 km, hesap derinliği 10,5 km, μ′ = 0,4. Bölgesel gerilmeye göre kararsızlık: NP1 0,57, NP2 0,64 (gerilme ters çözümü yakınsamadığından düzlem tercihi kesin sayılmadı). Depremden sonraki 64 günde dış merkezin 86 km çevresinde 2.110 olay, en büyüğü M 6,2; sayımın eşiği Mc 3,8. b = 1,04 (%95 yeniden örnekleme aralığı 0,91–1,21), Mc 3,6, N 299, deprem öncesi dönem; b en büyük olabilirlik kestiricisiyle (Aki, 1965), tamlık eşiği b-kararlılığı yöntemiyle (Cao ve Gao, 2002) seçildi. Frohlich–Apperson sınıfları, n = 55 (Frohlich ve Apperson, 1992): T 27, SS 6, N 6, ara 16; değer çekincelidir. Konumu bağımsız çözen 3 kurumun dış merkezleri arasındaki en büyük fark 13 km. Gerilme ters çözümünde biçim oranı R = 0,67 (yeniden örnekleme aralığı 0,33–0,95, 200 örnek); çözüm 5 yinelemede yakınsamadı; sayı çekinceyle verildi. Dizi sınıfı ana şok–artçı: ΔM₁₂ = 1,5, ilk olayın moment payı 0,986. Båth farkı (Båth, 1965) katalog büyüklükleriyle ΔM = 1,5 (n = 2.110). Depremden önceki 365 günde aynı 89 km çemberde 164 olay. Lune ayrışımı: çift kuvvet %96,8, CLVD −%3,2, izotropik %0,0; kaynak olayın kendi moment tensörü. Tarihsel derleme: 10 ikiz kayıt birleştirildi; ISC-GEM Mw 72 kaydın 7 tanesinde başvuru, bunların 1 tanesinde katalog değerinden farklı (en büyük fark 0,2). Katalog büyüklük türleri: m 2.892, mb 322, Mjma 254, ML 146, MS 40, Mw 27; tür dönüşümü uygulanmadı. Deprem öncesi dönemde b = 1,04 ± 0,09, Mc 3,6, n = 299. Coulomb ızgarası 71 × 53 düğüm, 4,6 km aralık, 325,6 × 243,6 km.

İzdüşüm Web Mercator, ölçek çubuğu kadraj ortasının enleminde geçerlidir; daire yarıçapı büyüklükle r = k·s·(0,44 + 1,26·max(0, M − 5)^1,4) olarak artar; derinlik sınıfları sığ < 70, ara 70–300, derin > 300 km. Fay geometrisi etkileşimli sürümde enlem–boylam olarak değil, harita biriminde verilir; lisanslar: GEM fay izleri CC BY-SA 4.0, PB2002 ODC-BY 1.0.

Sınıflama (Frohlich ve Apperson, 1992): Frohlich üçgeni, baskın tür için %70 (tek tür) ve %45 (geçişli) eşikleri; çevre çözümleri Global CMT (Dziewonski vd., 1981), levha sınırı model çizgisi (Bird, 2003).

Çevrede çözülmüş 115 mekanizmanın gerilme ters çözümü (Vavryčuk, 2014) kuzey–güney doğrultusuna yakın (K1°B) en büyük yatay sıkışma yönü verir; yönün yeniden örnekleme aralığı 164°–14°; çözümlerin ortalama uyumsuzluğu tek bir gerilme alanı varsayımının sınırını aştığından faylanma rejimi kısıtlanamadı; sonuç kesin sayılmadı.

Artçı bulutunun uzun ekseni birinci düzlemin doğrultusundan 12°, ikincisininkinden 19° ayrılır; bulut birinci düzleme doğrultuca yakındır, ancak bu yakınlık kırılan düzlemi tek başına belirlemez. USGS'in sonlu fay çözümü kırığı 90° doğrultulu, 32° eğimli bir düzlemde çözer (olay kimliği us6000tkt2). Çözümün kırık alanı 250 × 65 km'lik bir dörtgendir.

Derleme sayıları ham kayıtlardır (bağımsız olay değil); dizi içi kayıtlar ayrı tutulur, büyüklük türleri karışıktır.

Hesap: dc3d yarı-uzay çözümü, ΔCFS = Δτ + μ′Δσn (King vd., 1994); alıcı fay yönelimi kaynak düzlemininkine eşit alındı.

Izgaranın uç değerleri kırık düğümlerindeki dislokasyon tekilliğinden kaynaklanır; mutlak değeri 50 bar değerini aşan uç değer metne sayı olarak alınmadı.

Lob deseni, mutlak değeri 0,1 bar ve üstündeki 515 artış ve 2.285 azalış düğümünün kırık doğrultusuna göre yerleşiminden özetlendi; bir sınıfın payı %65'i aştığında adlandırıldı.

Fark (Båth, 1965) bağıntısıyla karşılaştırılır; tek dizi için istatistiksel genelleme yapılmaz.

Topluluk şiddeti (CDI) bildirim yoğunluğuna bağlıdır; seyrek nüfuslu alanlarda temsil gücü düşer.

Bağımsız olaylar Gardner–Knopoff pencereleriyle ayrıştırılır (Gardner ve Knopoff, 1974); aralığın güven sınırları (Garwood, 1936) yöntemiyle kurulur.

14.08.2026 günü 21:58 UTC'de Ende (Endonezya) yerleşiminin 68 km kuzey-kuzeybatısında, büyüklüğü Mw 7,7 olan bir deprem oldu. USGS çözümüne göre dış merkez 8,3514°G, 121,3478°D noktasındadır; derinlik çözülemediği için 10,0 km değerine sabitlenmiştir.

Konumu bağımsız çözen 3 kurumun derinlik değerleri 10,0 ile 24,9 km arasındadır; öteki 1 kurum bu konumlardan birini aktarır. Uzak bölgesel ağların (INGV, GSRAS) bu depreme ilişkin çözümleri değerlendirme dışı bırakıldı.

Kullanılan sayısal levha modelinde (Bird, 2003) en yakın levha sınırı Banda Denizi–Timor levha sınırı olup dış merkeze 34 km uzaklıktadır. Modeldeki sınır çizgileri, yerkabuğundaki biçim değişiminin geniş bir kuşağa yayıldığı bölgelerde bir modelleme kabulüdür.

Birleşik katalogda bu depremden önce, dış merkezin 150 km çevresinde büyüklüğü 6,0 ve üzerinde 19 deprem, 60 km çevresinde ayrıca büyüklüğü 5,0–5,9 olan 53 deprem kayıtlıdır; en eskisi 1926 yılına aittir. En büyüğü 12.12.1992 tarihli Mw 7,7 büyüklüğündeki depremdir (65 km uzaklıkta). Bu sayımlarda büyüklük, kayıt ISC-GEM kataloğunda varsa onun moment büyüklüğüdür (International Seismological Centre, 2026; Di Giacomo vd., 2015, 2018); yoksa birleşik kataloğun değeridir.

Deprem öncesi dönemin kaydında b-değeri 1,04 ± 0,09 bulundu (tamlık büyüklüğü 3,6; 299 olay). Değer kullanılan büyüklük ölçeğine bağlı olduğundan başka bölgelerin değerleriyle karşılaştırılmadı. Dış merkezin 89 km çevresinde M ≥ 3,7 depremlerin oranı, depremden sonraki 64 günde, 16.08.2016–15.08.2021 arasındaki beş yıllık karşılaştırma döneminin yaklaşık 230 katına çıktı; karşılaştırma dönemi çalışma döneminden öncedir ve onunla örtüşmez. Oran katının %95 güven aralığı 180–290 olarak hesaplandı. Depremden önceki 90 günde dış merkezin 86 km çevresinde 47 olay kaydedildi; sınamada etkinlik olağan düzeyden ayırt edilemedi ve olaylar öncü olarak nitelenmedi.

Veri: EMSC (2.893 kayıt), ISC (711 kayıt), USGS (75 kayıt) ve GFZ (2 kayıt) kataloglarından derlenen birleşik katalog. Kurum künyeleri: EMSC (European-Mediterranean Seismological Centre, t.y.); ISC (International Seismological Centre, t.y.); USGS (U.S. Geological Survey, 2017); GFZ (GEOFON Data Centre, 1993). Geçmiş depremlerin derlemesi ayrıca künyesi bulunmayan INGV ve GSI (Geological Survey of Israel) kayıtları da içerir. Çizelge 1'deki GSRAS çözümünün künyesi bulunmadığından kurum yalnız adıyla anılır. Dönem 15.08.2021–18.10.2026; veri kesim anı 18.10.2026 08:22 UTC. Dizi sayımı: depremden sonraki kayıtlar, 86 km yarıçap (Gardner ve Knopoff, 1974), gözlem 64 gün; izleme penceresi 90 gün. Büyüklüğü boş kalan ya da ayrı depremleri birleştiren 576 kayıt kurum raporlarından onarıldı (487 tanesi depremden sonra); hiçbir raporda büyüklüğü bulunmayan 30 kayıt sayımlara girmedi. Katalog dış kataloglarla karşılaştırılmadığından alımda bulunmayan depremler sayımlara girmez; artçı sayıları bu bakımdan da alt sınırdır. Büyüklükler kurumların yayımladığı türlerdedir (kayıt sayıları: türü belirtilmemiş 3.146, mb 322, ML 146, MS 40, Mw 27). Kısaltmalar: mb cisim dalgası büyüklüğü, ML yerel büyüklük, MS yüzey dalgası büyüklüğü, Mw moment büyüklüğü. Faylar: Küresel Deprem Modeli Vakfı'nın (GEM) diri fay veri tabanı, GEM Global Active Faults (Styron ve Pagani, 2020) — CC BY-SA 4.0. Mekanizmalar: Global CMT (Dziewonski vd., 1981; Ekström vd., 2012). Bu çalışma saha gözlemi, uydu radarı (InSAR) ve uydu konumlama (GNSS) çözümlemesi içermez; hasar ve can kaybı verisi kullanılmamıştır.

Gözlem yalnız ilk 64 günü kapsar; 90 günlük izleme penceresi 12.11.2026 günü dolar.

Veri ve yöntem

Çalışma, 15.08.2021–18.10.2026 arasında dış merkez çevresindeki çalışma alanında kaydedilen 3.681 depreme dayanır. Kayıtlar EMSC, ISC, USGS ve GFZ kataloglarından derlendi; aynı depremi birden çok kez gösteren kayıtlardan 111 kopya ile kendi hizmet bölgesi dışındaki bölgesel ağlardan gelen 12 kayıt ayıklandı.

Veri kesimi 18.10.2026 08:22 UTC; yazı gözlenmiş verileri betimler, deprem tahmini içermez. Haritalar ve metin aynı veri kesiminden, YAPI ZEMİN yazılımlarıyla üretildi. Kapak haritası depremin çevresindeki büyük depremleri ve levha sınırlarını tek bakışta okutur.

Kaynaklar

Aki, K. (1965) Maximum likelihood estimate of b in the formula log N = a − bM and its confidence limits. Bull. Earthq. Res. Inst. Univ. Tokyo 43(2), 237–239. doi:10.15083/0000033631
Atkinson, G. M. ve Wald, D. J. (2007) “Did You Feel It?” intensity data: A surprisingly good measure of earthquake ground motion. Seismol. Res. Lett. 78(3), 362–368. doi:10.1785/gssrl.78.3.362
Båth, M. (1965) Lateral inhomogeneities of the upper mantle. Tectonophysics 2(6), 483–514. doi:10.1016/0040-1951(65)90003-X
Bird, P. (2003) An updated digital model of plate boundaries. Geochem. Geophys. Geosyst. 4(3), 1027. doi:10.1029/2001GC000252
Cao, A. ve Gao, S. S. (2002) Temporal variation of seismic b-values beneath northeastern Japan island arc. Geophys. Res. Lett. 29(9). doi:10.1029/2001GL013775
Di Giacomo, D., Bondár, I., Storchak, D. A., Engdahl, E. R., Bormann, P. ve Harris, J. (2015) ISC-GEM: Global Instrumental Earthquake Catalogue (1900–2009), III. Re-computed MS and mb, proxy MW, final magnitude composition and completeness assessment. Phys. Earth Planet. Inter. 239, 33–47. doi:10.1016/j.pepi.2014.06.005
Di Giacomo, D., Engdahl, E. R. ve Storchak, D. A. (2018) The ISC-GEM Earthquake Catalogue (1904–2014): Status after the Extension Project. Earth Syst. Sci. Data 10(4), 1877–1899. doi:10.5194/essd-10-1877-2018
Dziewonski, A. M., Chou, T.-A. ve Woodhouse, J. H. (1981) Determination of earthquake source parameters from waveform data for studies of global and regional seismicity. J. Geophys. Res. 86(B4), 2825–2852. doi:10.1029/JB086iB04p02825
Ekström, G., Nettles, M. ve Dziewoński, A. M. (2012) The global CMT project 2004–2010: Centroid-moment tensors for 13,017 earthquakes. Phys. Earth Planet. Inter. 200–201, 1–9. doi:10.1016/j.pepi.2012.04.002
European-Mediterranean Seismological Centre (t.y.) Deprem parametreleri (çevrimiçi katalog). https://www.emsc-csem.org (erişim: 18.10.2026)
Frohlich, C. ve Apperson, K. D. (1992) Earthquake focal mechanisms, moment tensors, and the consistency of seismic activity near plate boundaries. Tectonics 11(2), 279–296. doi:10.1029/91TC02888
Gardner, J. K. ve Knopoff, L. (1974) Is the sequence of earthquakes in Southern California, with aftershocks removed, Poissonian? Bull. Seismol. Soc. Am. 64(5), 1363–1367. doi:10.1785/BSSA0640051363
Garwood, F. (1936) Fiducial limits for the Poisson distribution. Biometrika 28(3–4), 437–442. doi:10.1093/biomet/28.3-4.437
GEOFON Data Centre (1993) GEOFON Seismic Network. GFZ Data Services. doi:10.14470/TR560404
Hanks, T. C. ve Kanamori, H. (1979) A moment magnitude scale. J. Geophys. Res. 84(B5), 2348–2350. doi:10.1029/JB084iB05p02348
International Seismological Centre (2026) ISC-GEM Earthquake Catalogue. doi:10.31905/d808b825
International Seismological Centre (t.y.) ISC Bulletin. doi:10.31905/D808B830 (erişim: 18.10.2026)
Kagan, Y. Y. (2004) Short-term properties of earthquake catalogs and models of earthquake source. Bull. Seismol. Soc. Am. 94(4), 1207–1228. doi:10.1785/012003098
King, G. C. P., Stein, R. S. ve Lin, J. (1994) Static stress changes and the triggering of earthquakes. Bull. Seismol. Soc. Am. 84(3), 935–953. doi:10.1785/BSSA0840030935
Okada, Y. (1992) Internal deformation due to shear and tensile faults in a half-space. Bull. Seismol. Soc. Am. 82(2), 1018–1040. doi:10.1785/BSSA0820021018
Styron, R. ve Pagani, M. (2020) The GEM Global Active Faults Database. Earthq. Spectra 36(1S), 160–180. doi:10.1177/8755293020944182
U.S. Geological Survey (2017) Advanced National Seismic System (ANSS) Comprehensive Catalog. doi:10.5066/F7MS3QZH
Vavryčuk, V. (2014) Iterative joint inversion for stress and fault orientations from focal mechanisms. Geophys. J. Int. 199(1), 69–77. doi:10.1093/gji/ggu224
Wells, D. L. ve Coppersmith, K. J. (1994) New empirical relationships among magnitude, rupture length, rupture width, rupture area, and surface displacement. Bull. Seismol. Soc. Am. 84(4), 974–1002. doi:10.1785/BSSA0840040974

Giriş Yap

(M=7.7) Ende (Endonezya) – 14 Ağustos 2026

Deprem nerede ve nasıl oldu

Levha sınırına 34 km

1926'dan bu yana M 6 ve üzeri 19 deprem

Yakından bakış

Artçı etkinliği

Yanıt bekleyen sorular

Kaynaklar

Kullanıcı Geri Dönüşleri

Create an account or sign in to leave a review

Zeminden Mantoya

Account

Navigation

Araştır

Configure browser push notifications

Chrome (Android)

Chrome (Desktop)

Safari (iOS 16.4+)

Safari (macOS)

Edge (Android)

Edge (Desktop)

Firefox (Android)

Firefox (Desktop)