Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı deprem kümesi teknik raporu

1 Giriş

Bu raporda Marmara Denizi'nde Adalar (İstanbul) açığında, enlemleri 40,665–40,887°K ve boylamları 28,905–29,295°D arasında kalan kutuda kaydedilen M ≥ 1,5 depremler incelenmektedir. İnceleme kapsamı 01.07.2026 tarihinde başlar; veri kesimi 29.10.2026 13:13 UTC'dir. Kapsamdaki ilk deprem 01.08.2026 14:03 UTC'de, son deprem 11.10.2026 15:14 UTC'de kaydedilmiştir; bu iki depremi kapsayan 72 takvim günü raporda etkin dönem olarak anılır. Deprem kayıtları AFAD ve Kandilli Rasathanesi kayıtlarını birleştiren çok kaynaklı katalogdan alınmış ve kurum kopyaları tekilleştirilmiştir; 113 kaydın 94'ü AFAD ve 19'u Kandilli Rasathanesi kaydıdır. Raporun amacı, dizinin zaman–mekân yapısını, büyüklük dağılımını, fay ve gerilme bağlamını ölçülmüş değerlerle betimlemektir; rapor gelecekteki depremlere ilişkin bir değerlendirme içermez. Raporun 2. bölümü tektonik çerçeveyi, 3. bölümü bölgedeki diri fayları ve kümeyle ilişkilerini, 4. bölümü veriyi ve yöntemi, 5. bölümü dönemin depremlerini, 6. bölümü etkinliğin zaman–mekân evrimini, 7. bölümü büyüklük dağılımını ve katalog tamlığını, 8. bölümü oran değişimini, kümelenmeyi ve dizi türünü, 9. bölümü gerilme alanını ve odak mekanizmalarını ve 10. bölümü bölgesel sismisiteyi ve tarihsel bağlamı ele alır; sonuçlar ve verinin sınırları kapanış bölümlerindedir. Kümenin konumu Şekil 1'de, künyesi ve temel istatistikleri Tablo 1'de verilmiştir.

Şekil 1. 113 olay; 18 odak mekanizması çözümü (gerilme ters çözümü girdisi). Daire rengi odak derinliğini, çapı büyüklüğü verir; kadranlı küreler odak mekanizması çözümleridir; kırmızı kadranlar P dalgasının ilk hareketinin itme olduğu bölgelerdir. Sarı yıldız kümenin en büyük depremi, kırmızı çizgiler diri fay izleridir. Küreler künyesizdir. Kenardaki küreler harita dışında kalan çözümlerdir; üçgen çözümün yönünü verir. Kesikli halkalı küreler çalışma penceresinden önceki çözümlerdir. (faylar: MTA TDFH-2026 (Elmacı vd., 2026); mekanizmalar: inversiyon girdisi; katalog: AFAD·KOERI).

Deprem kümesinin etkileşimli sismotektonik haritası

Etkileşimli ek — basılı (PDF) sürümde yer almaz. Harita kümenin deprem raporundaki güncel haritadır (harita üretimi 29.10.2026 13:15 UTC).

Tablo 1. Küme künyesi ve temel istatistikler

a) ana evre 19.08.2026–21.08.2026: 97 deprem · moment payı %26 · öncesi payı %6; en büyük depremin evresi 10.10.2026–11.10.2026: 3 deprem · moment payı %88 · öncesi payı %0.

2 Tektonik çerçeve

PB2002 levha sınırı modelinin (Bird, 2003) sınır adımlarına göre kümenin ağırlık merkezine en yakın sınır kesimi kıtasal transform fay sınıfındadır ve merkeze yaklaşık 9 km uzaklıktadır. Modelde bu kesim Anadolu ve Avrasya levhalarını ayırır. Modelin bu kesim için verdiği bağıl levha hızı 24,0 mm/yıldır (azimut 255°); sınıra paralel bileşen 23,7 mm/yıl ile sağ yönlü, sınıra dik bileşen 3,6 mm/yıl ile açılma yönündedir. Model sınırları yayılı deformasyon kuşaklarında bir modelleme kabulüdür; sınır çizgisi tek bir fay izini göstermez.

Kümenin ağırlık merkezinin 150 km çevresinde 12 sürekli GNSS istasyonunun Avrasya levhası sabit çerçevedeki (GSRM v2.1 kutbuyla döndürülmüş; Kreemer vd., 2014) seküler hızı, Nevada Jeodezi Laboratuvarı'nın (NGL) MIDAS kestirimlerinden alınmıştır (Blewitt vd., 2016; Blewitt vd., 2018; Şekil 7b). Komşu istasyonlardan belirgin biçimde sapan ya da kısa zaman serili 9 istasyon bu ölçüye katılmamıştır. İstasyon hızlarının büyüklüğü 0,4–21,9 mm/yıl aralığındadır ve ortancası 2,6 mm/yıldır; hız vektörlerinin ortalama yönü kuzeyden saat yönünde 229°'dir.

Şekil 7b. Tektonik çerçeve: diri faylar, levha sınırı ve GNSS hızları: mor oklar Avrasya levhası sabit çerçevede NGL MIDAS kestirimlerinin seküler GNSS hızlarıdır (n = 12; en uzun ok 21,9 mm/yıl); mor elipsler %95 güven bölgesidir; ince kırmızı çizgiler haritalanmış diri fay izleridir; kesikli dikdörtgen kümenin kapsam kutusu, kahverengi noktalar kümenin depremleridir; sarı yıldız kümenin en büyük depremidir; kesikli mor çizgi PB2002 levha sınırıdır. (GNSS hızları: NGL MIDAS (Blewitt vd., 2016; Blewitt vd., 2018); levha sınırı: Bird, 2003; diri faylar: MTA TDFH-2026 (Elmacı vd., 2026); altlık: Sources: Esri, HERE, Garmin, © OpenStreetMap contributors, and the GIS user community).

3 Bölgedeki diri faylar ve küme

Fay izleri MTA Türkiye Diri Fay Haritası (TDFH-2026) kayıtlarından alınmıştır (Elmacı vd., 2026); kümenin bulunduğu bölge Türkiye sınıfında olduğundan MTA'nın resmî diri fay veri tabanı açıkça seçilmiştir. Koridorunda en çok deprem bulunan adlı fay sistemi Kuzey Anadolu Fay Zonu'dur; zonun 5,0 km'lik koridorunda dönemin 109 depremi (%97) bulunur. Zonun kümeye en yakın parçası olan Adalar Fayı, veri tabanında Holosen'de etkin, sağ yönlü doğrultu atımlı, normal bileşenli bir fay olarak kayıtlıdır; düzlem eğimi 90°'dir; kümeye en kısa uzaklığı 0,2 km'dir. MTA kaydına göre Kuzey Anadolu Fay Zonu'nun bölgedeki Darıca Fayı parçası 17.08.1999 tarihli depremin (Mw 7,6, GCMT) yüzey kırığını taşır. GEM küresel diri fay veri tabanının bu koridora düşen 3 kaydında kayma hızı 0,7–27,9 mm/yıl aralığında verilir (Styron ve Pagani, 2020); bu katman CC BY-SA 4.0 lisanslı ayrı bir veri kümesidir ve fay izleriyle birleştirilmemiştir. Kocadere Fayı, düzlem eğimi 90°'dir; kümeye en kısa uzaklığı 14,4 km'dir; koridorunda dönemin depremi yoktur. Esenköy Fayı, veri tabanında Kuvaterner'de etkin, normal bir fay olarak kayıtlıdır; düzlem eğimi 75°'dir; kümeye en kısa uzaklığı 20,2 km'dir; koridorunda dönemin depremi yoktur. Orhangazi Fayı, veri tabanında Holosen'de etkin, sağ yönlü doğrultu atımlı, normal bileşenli bir fay olarak kayıtlıdır; düzlem eğimi 75°'dir; kümeye en kısa uzaklığı 21,5 km'dir; koridorunda dönemin depremi yoktur. Yalova Fayı, veri tabanında Holosen'de etkin, normal bir fay olarak kayıtlıdır; düzlem eğimi 65–75°'dir; kümeye en kısa uzaklığı 22,3 km'dir; koridorunda dönemin depremi yoktur. Mecidiye Fayı, veri tabanında Kuvaterner'de etkin, sağ yönlü doğrultu atımlı, normal bileşenli bir fay olarak kayıtlıdır; düzlem eğimi 70–80°'dir; kümeye en kısa uzaklığı 28,7 km'dir; koridorunda dönemin depremi yoktur.

Her deprem en yakın adlı fay izine atandığında 5,0 km'lik koridorlar depremlerin %97'sini kapsar; aynı koridorlar kutu alanının %65'ini oluşturur. Koridorların dışında kalan deprem sayısı 4'tür. Depremlerin en yakın fay izine uzaklığının ortancası 0,7 km, çeyrekler aralığı 0,3–1,4 km, %90'lık yüzdeliği 3,3 km'dir. Hiposantrlara oturtulan düzlemin doğrultusu 284°, eğimi 88°, düzlemlilik ölçüsü 0,65, düzleme dik artıkların karekök ortalaması 2,5 km'dir. Dönemin en büyük depremi (ML 3,5) Kuzey Anadolu Fay Zonu'nun Adalar Fayı parçasının izine 3,0 km uzaklıktadır. Bu atama geometrik yakınlığa dayanır; depremleri hangi fayın ürettiğini göstermez.

4 Veri ve yöntem

Katalog, birleşik çok-kaynaklı deprem arşivinden 01.07.2026 – 29.10.2026 penceresinde ve yukarıda tanımlı kutuda sorgulanmış; çalışma kataloğu 113 kayıttır (çapraz-kaynak kopyaları düşüldükten sonra). Kayıtların kurum dağılımı: AFAD 94, KOERI 19. Büyüklük türü dağılımı: ML 112, belirtilmemiş 1. Koordinatlar WGS84 datumundadır; derinlikler deniz seviyesine göre pozitif aşağı verilmiş ve ajans çözümlerinden olduğu gibi alınmıştır (topografyaya indirgeme yapılmamıştır). Şekillerdeki harita kadrajları eş-dikdörtgen (eşit aralıklı silindirik izdüşüm) izdüşümündedir: standart paralel kutunun orta enlemi olan 40,78°K'dır ve piksel/km iki eksende eşit tutulmuştur — tek ölçek çubuğunun geçerliliği bu koşula bağlıdır. Boylam ölçeğinin sapması kutunun kuzey kenarında −%0,2, güney kenarında %0,2'dir. Altlık karoları Web Mercator karolarından üretilip aynı dikdörtgene indirgenmiştir; altlık ölçülen bir nicelik taşımaz, yalnız coğrafi bağlam verir. Odak mekanizması ve moment-tensör çözümleri Global CMT (GCMT) kataloğundan alınmıştır (Ekström vd., 2012). Konum kalitesi alanları (varış artığı RMS, azimut boşluğu, faz sayısı, ERH/ERZ, en yakın istasyon uzaklığı) birleşik katalogda taşınmadığından katalog genelinde bir kalite filtresi uygulanamamıştır. Çözüm kalitesinin tek görünür izi sabit-derinlik atamasıdır (5/7/10/33 km toplamı: kayıtların %23'ü, 26/113); derinlik istatistiklerinin bu kayıtlar dışlanmış hâliyle de verilmesinin nedeni budur. Küme geometrisi, faya-uzaklık sınaması ve derinlik histogramı bu sınırla okunmalıdır. Katalog sorgusu 29.10.2026 tarihinde çalıştırılmıştır; sonraki güncellemeler sayıları değiştirebilir. Çapraz-kaynak kopyaları (1) Δt ≤ 20 s ∧ Δkonum ≤ 15 km ∧ ΔM ≤ 0,5 ya da (2) Δt ≤ 5 s ∧ Δkonum ≤ 15 km (büyüklük ölçüsü farkı gözetmeksizin) ölçütüyle tekilleştirilmiş, 15 kayıt düşürülmüştür; çakışan kayıtlarda temsilci, ajans önceliği (yurt içinde ulusal ağ önce), moment büyüklüğü tercihi ve büyük büyüklük sırasıyla seçilmiştir. Tüm istatistikler tekilleşmiş katalog üzerinde hesaplanmıştır. Küme raporunda büyüklük türleri arasında ampirik dönüşüm uygulanmamıştır: moment ve enerji toplamları, bütün kayıtlarda katalog büyüklüğü moment büyüklüğü sayılarak hesaplanan nominal değerlerdir. Türler arası ölçek farkı bu toplamlarda ve en büyük depremin moment payında sistematik bir belirsizlik bırakır. Tamlık büyüklüğü maksimum eğrilik yöntemiyle (Wiemer ve Wyss, 2000; +0,2 düzeltmesi Woessner ve Wiemer, 2005) Mc≈1,7 kestirilmiş — aynı katalogda uyum-iyiliği yöntemi (Wiemer ve Wyss, 2000) ikinci bir kestirim olarak Mc = 1,5 vermektedir (ulaşılan uyum %74; yöntemin %90 hedefine bu katalogda hiçbir eşikte ulaşılamamıştır, dolayısıyla bu ikinci kestirim de zayıf kısıtlıdır — hedefe ulaşılamaması, kataloğun iki ajansın (birincil dışındaki ajans payı ≥ %5) yerel büyüklük ölçeklerini karıştırmasıyla açıklanabilir). İki kestirim arasındaki 0,2 birimlik fark, Mc seçiminin bu veri için tek başına belirleyici olmadığını gösterir; raporlanan b-değeri bu duyarlılıkla okunmalı ve aylar arası kıyaslarda kullanılan dondurulmuş eşikle karıştırılmamalıdır; b-değeri Aki–Utsu maksimum olabilirlik kestirimidir ve eşik, 0,1 birimlik büyüklük kutuları için Mc − ΔM/2 düzeltmesiyle alınmıştır (Utsu, 1966); belirsizliği için Shi ve Bolt (1982) varyansı ile Aki (1965) b/√N kestirimi birlikte hesaplanıp ikisinden büyüğü raporlanmıştır (hangisinin basıldığı Tablo 1 künyesinde yazılıdır) ve büyüklük–frekans ile kümelenme istatistikleri bu eşiğin üstündeki olaylarla kurulmuştur (Mc üstü N = 66) — eşik altı örneklem ağ duyarlılığıyla değişeceği için istatistiği yanlı hâle getirir. Gerilme tensörü inversiyonu Michael (1984) doğrusal yöntemi ve Vavryčuk (2014) kararsızlık ölçütüyle yinelemeli çözülmüştür (μ = 0,6, 2 yinelemede yakınsama (ölçüt: kararsızlık ölçütüyle seçilen düzlem kümesi ardışık iki turda değişmeyince durulur; tavan 5 tur), 200 yeniden-örneklemeli bootstrap ile %2,5–%97,5 güven aralığı); SHmax doğrultusu Lund ve Townend (2007) türetimiyle, rejim sınıfı Anderson (1951) çerçevesi ve Dünya Gerilme Haritası kuralıyla (Zoback, 1992) verilmiştir. Dizi türü şu işletimsel ölçütle sınıflanmıştır: etkinliğin en çok deprem taşıyan yoğun evresi ile dönemin en büyük depremini içeren evre ayrı ölçülür; evrede 20 depremden az kayıt varsa evre sınıflanmaz; evrenin en büyük depreminin evre momentindeki payı %50 ya da üstündeyse ve evre kayıtlarının en çok %5 kadarı ondan önce kaydedilmişse evre ana şok–artçı dizisi sayılır; moment payı %50'nin altındayken evre kayıtlarının en az %25 kadarı en büyük depremden önce kaydedilmişse evre sürü tipi deprem etkinliği sayılır; iki evre aynı sınıfı vermezse ya da evre sınıflanamazsa küme tek sınıfa atanmaz. Arka plan dönemi olarak pencerenin hemen öncesindeki 5 yıl (01.07.2021 – 30.06.2026) aynı kutu ve eşikle ayrıca sorgulanmış (134 kayıt), pencere istatistikleri bu tabanla kıyaslanmıştır. Çalışma alanı 32,9 × 24,6 km (~809 km²) boyutundadır; alan, küresel yaklaşımla hesaplanmıştır (1° boylam = 111,32·cos φ km; 1° enlem = 110,574 km; φ = kutu orta enlemi). Kutunun köşeleri 40,665°K–40,887°K ve 28,905°D–29,295°D koordinatlarındadır. Çözümlemelerin rapora girişi elle değil, önceden tanımlı veri/ölçek/istatistiksel güç ölçütleriyle belirlenmiştir; ölçütleri sağlamadığı için raporlanmayanlar gerekçeleriyle birlikte aşağıda listelenmiştir.

Etkinliğin evreleri günlük sayımlardan belirlenmiştir: günlük sayısı etkin dönemin günlük ortalamasının en az dört katı ve en az üç olan günler yoğun gün sayılmış, aralarında en çok bir günlük boşluk bulunan yoğun günler tek evrede birleştirilmiştir. Ardışık iki deprem arasında en az yedi gün geçen aralıklar sessiz ara sayılmış; ana evrenin ağırlık merkezinden en az 8 km uzakta kalan ve birbirine bu uzaklıktan yakın en az üç deprem ayrı odak olarak raporlanmıştır. Fay ilişkisi için her deprem en yakın adlı fay izine atanmış ve izin 5,0 km'lik koridorunda sayılmıştır; koridorların kutu alanındaki payı aynı geometriyle hesaplanmıştır. Arka plan oranı, kapsamdan önceki beş yıllık dönemin aynı kutu ve eşikteki sayımıyla, iki dönemin ortak tamlık büyüklüğü üstündeki depremlerden hesaplanmış ve %95 güven aralığıyla verilmiştir. Raporda tarih ve saatler UTC olarak verilmiştir; Türkiye saati (TSİ) UTC+3 olarak yalnız depremlerin anıldığı yerlerde ayrıca yazılmıştır. Katalog kapsamı bağımsız bir kurum kataloğuyla sayım düzeyinde sınanmıştır: EMSC kataloğu aynı kutu ve dönemde M ≥ 1,5 olan 73 deprem listelemektedir (erişim 29.10.2026); bu raporun birleşik kataloğu 113 deprem içerir. İki sayım arasındaki fark bu çalışmanın işletimsel ölçütünün (en az 5 deprem ve %25 fazla kurum kaydı) altındadır. AFAD ve Kandilli Rasathanesi kataloglarıyla dönem sayımı bu raporda karşılaştırılamamıştır. Kümenin en büyük depreminin (ML 3,5; 10.10.2026 19:08 UTC) EMSC kataloğunda ±20 s ve 30 km içinde karşılığı bulunamamıştır; bu depremin büyüklüğü ve oluş zamanı birleşik katalogdaki kaydına dayanır.

5 Dönemin depremleri

Kronoloji, 1 Temmuz–29 Ekim 2026 kapsamındaki M ≥ 1,5 olan 113 kaydın (birleşik katalog; kayıtların 94'ü AFAD ve 19'u Kandilli Rasathanesi kaynaklı) zaman sırasıyla incelenmesinden kurulmuştur. Kapsamın başladığı 1 Temmuz 2026 ile ilk deprem arasındaki 31,6 günde kutuda M ≥ 1,5 deprem kaydedilmemiştir; ilk deprem 1 Ağustos 2026 14:03 UTC (17:03 TSİ) ML 1,8 büyüklüğündedir. Aylık sayımlar Temmuz 0, Ağustos 106, Eylül 4 ve Ekim 3'tür; etkinliğin %86'sı 19 Ağustos–21 Ağustos 2026 evresinde yer alır. Yoğun evrenin en büyük depremi 19 Ağustos 2026 14:43 UTC (17:43 TSİ) yaklaşık 7 km derinlikte oluşan ML 3,2 depremidir; evrede bu depremden önce 6, sonra 90 deprem kaydedilmiştir.

Dönemin en büyük sekiz depremi büyüklük sırasıyla şunlardır: 10 Ekim 2026 19:08:49 UTC (22:08 TSİ) — Marmara Denizi, Yalova açığı, yaklaşık 8 km derinlik, ML 3,5 (AFAD, Kandilli Rasathanesi ve EMSC kayıtlı); 19 Ağustos 2026 14:43 UTC (17:43 TSİ) — Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı, yaklaşık 7 km derinlik, ML 3,2 (AFAD ve Kandilli Rasathanesi kayıtlı); 20 Ağustos 2026 02:40 UTC (05:40 TSİ) — Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı, yaklaşık 7 km derinlik, ML 2,9 (AFAD, Kandilli Rasathanesi ve EMSC kayıtlı); 11 Ekim 2026 15:14 UTC (18:14 TSİ) — Marmara Denizi, Yalova açığı, yaklaşık 7 km derinlik, ML 2,9 (AFAD, Kandilli Rasathanesi ve EMSC kayıtlı); 20 Ağustos 2026 01:31 UTC (04:31 TSİ) — Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı, yaklaşık 7 km derinlik, ML 2,8 (AFAD, Kandilli Rasathanesi ve EMSC kayıtlı); 20 Ağustos 2026 08:30 UTC (11:30 TSİ) — Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı, yaklaşık 7 km derinlik, ML 2,8 (AFAD, Kandilli Rasathanesi ve EMSC kayıtlı); 20 Ağustos 2026 21:51 UTC (21 Ağustos 00:51 TSİ) — Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı, yaklaşık 14 km derinlik, ML 2,8 (AFAD, Kandilli Rasathanesi ve EMSC kayıtlı); 20 Ağustos 2026 00:33 UTC (03:33 TSİ) — yaklaşık 10 km derinlik, ML 2,7 (AFAD ve Kandilli Rasathanesi kayıtlı). 10 Ekim 19:08 UTC tarihli ML 3,5 depremi ile 11 Ekim 15:14 UTC tarihli ML 2,9 depremi arasındaki uzaklık 1,6 km, süre 20,1 saattir.

10 Eylül–11 Ekim 2026 arasındaki 5 deprem, ana evrenin ağırlık merkezinin yaklaşık 16 km güneydoğusunda ayrı bir odak oluşturur. Depremler arasında en az 7 gün süren dört sessiz ara ölçülmüştür (16,6; 17,2; 13,2; 13,7 gün).

Kayıtların 112'si ML türünde büyüklük ve 1'i türü belirtilmemiş büyüklük taşır. Dönemin en büyük depreminin büyüklüğü için 3 kurumun 3 kaydı bulunur; benimsenen büyüklük ML 3,5'tir. Kapsamdaki son deprem 11 Ekim 2026 15:14 UTC tarihlidir; veri kesimi 29 Ekim 2026 13:13 UTC'dir. Son depremden veri kesimine kadar geçen 17,9 günde kutuda M ≥ 1,5 deprem kaydedilmemiştir.

Şekil 8: Kayıt KO.KOUK istasyonundan alınmıştır: kaynağa uzaklık 7,1 km, geri-azimut 50,1°, örnekleme 100 Hz, pencere uzunluğu 663 sn (Şekil 8). Yatay bileşenler geri-azimuta göre ışınsal (R) ve teğetsel (T) eksenlere döndürülmüştür; bu ayrım S dalgası enerjisinin teğetsel bileşende baskın olması gibi dalga yayılım modelinde tanımlanan davranışların sınanmasını sağlar. Süzgeç 0,025–8,0 Hz bandında sıfır fazlı (ileri–geri) uygulanmıştır; bu süzgeç faz kaydırmaz, ancak ani başlangıçların önüne nedensel olmayan salınım bindirebilir. Uyarı: kayıtta enerjinin ilk belirgin artışı oluş anına göre −21,0 s başlamaktadır; KALAFAT87 hız modelinden kuramsal P varışı +2,2 s olmalıdır (fark −23,2 s). Kurumların oluş anı ile kaydın zaman damgası tutarsız olabilir; dalga biçimi bu olayın varışlarını göstermiyor olabilir ve varış süreleri yorumlanmamalıdır (bu çalışmanın işletimsel tutarlılık ölçütü: 3 s). Spektrogramlar Hann pencereli kısa-zamanlı Fourier dönüşümüyle (2,56 sn pencere) hesaplanmış, renk tepeye göre dB olarak verilmiştir; enerjinin zamanla hangi frekans bandında toplandığı, kaynağın tektonik bir kırılma mı yoksa uzun süreli ve yüksek frekansta fakir bir süreç mi (heyelan, çığ, patlama) olduğunu ayırt etmede ilk göstergedir. Uyarı: cihaz tepkisi çıkarılmamıştır — genlikler ham sayımdır, yer değiştirme birimine çevrilmemiştir ve iki farklı istasyonun genliği doğrudan kıyaslanamaz; dalga biçimi, varış sırası ve frekans içeriği bu kısıttan etkilenmez. Kullanılan sismogram künyesi Tablo 2'de verilmiştir.

Şekil 8. Solda dalga formu, sağda Hann pencereli kısa zamanlı Fourier spektrogramı (pencere 2,56 s, %50 örtüşme) verilir; P ve S varışları işaretlidir. Şekil kaydın sinyal taşıyan bölümünü gösterir; aralık lejanttadır. Dalga formunda yatay eksen olay anından geçen süre (s), düşey eksen ham sayımdır ve bileşenler ortak ölçektedir; spektrogramda düşey eksen frekans (Hz), renk tepeye göre dB’dir ve üç bileşen ortak renk ölçeğindedir. Yatay bileşenler geri azimuta göre ışınsal (R) ve teğetsel (T) bileşene döndürülmüştür. Cihaz yanıtı giderilemediğinden genlikler ham sayımdır. Kesikli düşey çizgiler kuramsal P ve S varışlarını gösterir. Uyarı: kayıtta enerjinin ilk belirgin artışı oluş anına göre −21,0 s başlamaktadır; KALAFAT87 hız modelinden kuramsal P varışı +2,2 s olmalıdır (fark −23,2 s). Kurumların oluş anı ile kaydın zaman damgası tutarsız olabilir; dalga biçimi bu olayın varışlarını göstermiyor olabilir ve varış süreleri yorumlanmamalıdır (bu çalışmanın işletimsel tutarlılık ölçütü: 3 s). (kayıt: KO ağı, KOERI veri merkezi, FDSN dataselect; süzgeç: Butterworth bant geçiren, sıfır fazlı, 0,025–8,0 Hz).

Tablo 2. Dalga formu kaydının künyesi — 10.10.2026 ML 3,5 kümenin en büyük depremi, KO.KOUK istasyonu, dış merkez uzaklığı 7,1 km, geri azimut 50,1°

İstenen pencere oluş anından 60 s önce – 600 s sonra; çözümlenen kayıt oluş anından 62 s önce başlar ve 601 s sonra biter (663 s); süzgeç Butterworth bant geçiren, sıfır fazlı (ileri–geri) 0,025–8,0 Hz (mertebe 2, etkin 4); spektrogram Hann pencereli kısa zamanlı Fourier dönüşümüyle (pencere 2,56 s) hesaplanmıştır; kayıt Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü (1971) künyeli KO ağına aittir ve KOERI veri merkezinin FDSN dataselect servisinden alınmıştır. Genlikler ham sayımdır: cihaz yanıtı giderilmemiştir.

6 Zaman–mekân evrimi

Ardışık depremler arasındaki sürenin ortancası 11,2 dakika, çeyrekler aralığı 2,9–39,9 dakikadır. En yoğun 24 saatlik dilim 19 Ağustos 12:05 – 20 Ağustos 12:05 UTC arasında 87 depremle ölçülmüştür; en yoğun takvim günü (TSİ) ise 56 depremle 20 Ağustos'tur. Ana evrenin 98 depremi yaklaşık 12,6 km uzunluğunda ve 5,6 km genişliğinde bir alanda (%95 yayılım) toplanmıştır; bütün depremlerin 20,0 km'lik yayılımı ayrı odağı da içerdiğinden tek bir kuşağın uzunluğu değildir.

Hiposantr bulutuna oturtulan PCA düzlemi (Ouillon vd., 2008) 284°/88° geometrisi ve Westin vd. (2002) düzlemsellik ölçüsü cp = 0,36 (cl = 0,14, cs = 0,51; cl + cp + cs ≈ 1, yuvarlama) vermektedir; haritalanmış fayla doğrultu farkı 14°'dir.

Şekil 2a–2d: Bu düzlem hiposantr bulutuna oturtulmuş geometrik bir özettir; eğimi tek başına faylanma türünü belirlemez ve odak mekanizmasının yerini tutmaz (Şekil 2a). Odakların düzleme ortalama uzaklığı 2,46 km'dir; bu değer kırık zonunun görünür kalınlığının üst sınırıdır; konum belirsizliği de aynı saçılıma katkı verir. Uyarı: bu panelin derinlik ekseni katalog derinliklerine dayanır ve kayıtların %23 kadarında derinlik ajansın sabitlediği bir değerdir (7,0 km: 24 olay); bu değerler ölçülmüş bir dağılım tepesi değil, çözüm derinliği kısıtlandığında verilen ajans varsayılanlarıdır ve derinlik geometrisi bu nedenle ölçülmüş bir dağılım olarak yorumlanamaz. Ana eksene dik kesit kutu bulutunun genişliğini verir (10,1 km); uzunluk/genişlik oranı 2,0; çalışma kutusunun kendi en-boy oranı ise 1,3'tür (Şekil 2b). Küme oranı kadraj oranını belirgin biçimde aşmadığından (1,48×) ölçülen uzama büyük ölçüde kadrajın geometrisidir ve yapısal bir uzama iddiası kurulmamıştır. Dik kesitteki dağınıklık, gerçek zon kalınlığı ile konum hatasının toplamıdır ve ikisi bu veriyle ayrıştırılamaz. Üç boyutlu blok, kesitlerde ayrı ayrı okunan uzunluk–genişlik–derinlik ilişkisini tek görünümde birleştirir: küme 20,0 × 10,1 × 11,7 km boyutlarındadır (Şekil 2c). Düşey yayılımın yatay uzunluğa oranı 0,58'dir; kutu bulutunun yatay boyutu düşey boyutunu aşmaktadır. Bloktaki yoğunlaşmalar, dizinin tek bir düzlem üzerinde mi yoksa birden çok parça üzerinde mi geliştiğini görsel olarak ayırt etmeye yarar; kesitlerdeki iki boyutlu izdüşümde üst üste düşen kümeler burada ayrışabilir. Episantrlar oluş zamanına göre renklendirilerek etkinliğin kadraj içinde nasıl dolduğu gösterilmektedir (113 olay; ilk–son olay arası 71 gün; Şekil 2d). İlk %20 ile son %20 zaman diliminin ağırlık merkezleri arasındaki yer değiştirme 2,8 km ölçülmüştür; bu sayı yalnız iki ağırlık merkezi arasındaki farktır, bir model oturtması değildir ve doğrusal/difüzif ayrımı bu panelde yapılmamıştır.

Şekil 2a. Derinlikler 5,6–15,0 km bandında (%5–95 yüzdelik), ortanca 7,9 km (serbest 9,5 km); kayıtların %21'i tam 7,0 km'ye atanmıştır (ajans varsayılanı). A–A′ kesiti kümenin depremlerini kesit ekseni (kutu yayılımının uzun ekseni, 104°) boyunca uzanan düşey düzleme izdüşürür. Sarı yıldız kümenin en büyük depremidir (ML 3,5); daire rengi derinliği, çapı büyüklüğü verir. Mavi bant derinliklerin %5–95 aralığıdır (5,6–15,0 km). Kesikli yatay çizgi kurumların varsayılan olarak atadığı sabit derinliktir (7,0 km). A–A′ ve B–B′ kesitleri aynı yatay açıklık ve aynı derinlik ekseniyle çizilmiştir. (izdüşüm: kapsam kutusundaki bütün olaylar; derinlikler katalog odak konumlarıdır; düzlem: ağırlık merkezli ana bileşen çözümü).

Şekil 2b. B–B′ kesiti kümenin depremlerini kesit eksenine dik düşey düzleme izdüşürür. İmler, renk ölçeği ve iki eksenin ölçeği A–A′ kesitiyle aynıdır; düşey abartı iki kesitte eşittir. (izdüşüm: kapsam kutusundaki bütün olaylar; düzlem: ağırlık merkezli ana bileşen çözümü).

Şekil 2c. Blokta yatay eksen dizi boyunu, sağ-üste kaçan eksen enine uzaklığı, düşey eksen derinliği verir. Bu, hiposantr bulutunun kabinet izdüşümüyle tek sabit açıdan çizilen üç boyutlu blok görünümüdür — yatay eksen dizinin temel bileşen ana ekseni boyunca uzaklığı, sağ-üste kaçan eksen buna dik “enine” uzaklığı, düşey eksen aşağı doğru derinliği (km) gösterir. İnce kesikli çerçeveler derinlik kafesinin seviyeleridir, renkli küreler hiposantrlerdir — renk derinliği, çap büyüklüğü kodlar ve uzaktan yakına doğru çizilerek örtüşme sırası korunur, kutunun dibindeki soluk gri noktalar aynı olayların harita düzlemine (taban) izdüşümüdür, üst yüzdeki kırmızı çizgiler fay yüzey izlerinin bloğa düşen bölümleri, turuncu yarı saydam levha hiposantrlere en küçük karelerle oturtulan düzlemin doğrultu/eğim ile çizilmiş parçasıdır (künyesi sol altta), turkuaz elmas (◆) ve ona inen kesikli düşey iz bu buluttaki en büyük olaydır (★ yıldız rapor boyunca yalnız rapor konusu olayı/pencerenin en büyüğünü gösterir); kutu sınırları ham en-büyük/en-küçük değerlerle değil dizinin sağlam (yüzdelik tabanlı) uzunluk ve genişlik ölçüsüyle kurulmuştur, dışarıda kalan olay sayısı sağ üst rozette "kadraj dışı" olarak yazılıdır. (kabinet izdüşüm; düzlem uyumu: kovaryans özvektörü (toplam en küçük kareler); eksenler ayrı ölçekli).

Şekil 2d. Daire rengi oluş zamanını (koyu mor en eski → sarı en yeni), çapı büyüklüğü verir. Sarı yıldız kümenin en büyük depremidir; kesikli A–A′ ve B–B′ doğruları kesitlerin harita izleridir. (kesikli dikdörtgen kapsam kutusudur; kutunun dışı sorgulanmamıştır, oradaki fay izleri bağlam içindir).

Şekil 3a–3d: Ortanca derinlik 7,9 km'dir (Şekil 3a). Derinlik değerleri ajans çözümlerinden geldiği için bu okuma konum kalitesiyle sınırlıdır ve haritadaki renk, histogramdaki tepe ile birlikte okunmalıdır. Kataloglarda sık görülen 5, 10 ve 33 km'lik yapay sabit-derinlik yığılmaları (çözüm derinliği kısıtlandığında atanan varsayılan değerler) çözümleme öncesinde denetlenmiştir: bu pencerede tam bu değerlere düşen 2 olay bulunmaktadır ve histogramdaki keskin tepeler bu kayıtlarla birlikte okunmalıdır (Şekil 3b). Ayrıca bu kataloğun kendi baskın yığını 7,0 km (24 olay, %21) değerindedir; bu değer ölçülmüş bir dağılım tepesi değil, ajans varsayılanı olarak okunmalıdır. Episantr dağılımı ve haritalı diri fay izleri birlikte okunduğunda etkinliğin bilinen yapılarla ilişkisi ilk elde değerlendirilebilir (Şekil 3c). Ölçekleme dönemin istatistiksel dokusunu tanımlar; bir sonraki olayın zamanı hakkında bilgi taşımaz (Şekil 3d). Kutu bulutunun ve odak kümesinin geometrik ölçüleri Tablo 4'te, derinlik dağılımının ölçütleri Tablo A4'te, kümeye en yakın adlı diri faylar ve koridor sayımları Tablo A5'te verilmiştir.

Şekil 3a. Derinlik-renkli 113 episantr: olayların %64'ü ≤ 10 km; ortanca 7,9 km (serbest 9,5 km); sığ ve derin etkinlik mekânda ayrışmamaktadır. Daire rengi odak derinliğini, çapı büyüklüğü verir. Sarı yıldız kümenin en büyük depremidir. (kesikli dikdörtgen kapsam kutusudur; kutunun dışı sorgulanmamıştır, oradaki fay izleri bağlam içindir).

Şekil 3b. Olayların %64'ü ≤ 10 km derinliktedir. 6–8 km kutusundaki tepe (48 olay) büyük ölçüde 7,0 km sabit-derinlik atamasından (24 olay) kaynaklanır ve ölçülmüş bir dağılım tepesi değildir. Hiposantr derinlik histogramı (tam katalog): çubuk rengi derinliği gösterir (sığ sarı, derin lacivert); koyu kesim sabit derinlik atamalarıdır.

Şekil 3c. 113 episantr; en büyük olay M3,5. Kümenin depremleri: yıldız kümenin en büyük depremidir; daire rengi derinliği (sığ sarı, derin lacivert), çapı büyüklüğü gösterir; kesikli dikdörtgen kümenin kapsam kutusudur; çizgiler diri fay izleridir. (faylar: MTA TDFH-2026 (Elmacı vd., 2026); mekanizmalar: inversiyon girdisi; katalog: AFAD·KOERI).

Şekil 3d. Log-log eksenlerde yatayda ölçeklenmiş bekleme süresi θ = R·Δt, düşeyde olasılık yoğunluğu okunur. Olaylar-arası bekleme sürelerinin evrensel ölçeklenmesini sınayan bu kurguda her renk bir büyüklük eşiğinin log-kutulu olasılık yoğunluğunu (R = eşik üstü olay oranı), siyah eğri havuzlanmış veriye en-çok-olabilirlikle oturtulan gama dağılımını f(θ) ∝ θ^(γ−1)e^(−θ/B) gösterir; serilerin tek eğriye çökmesi Corral evrenselliğinin işaretidir, rozetteki CV = σ/μ birden büyükse süreç kümelenmiş, bire yakınsa Poisson benzeri, birden küçükse yarı-periyodiktir. (Corral, 2004; gama fiti MLE — γ ölçülen değerdir (kutuda); kümelenmiş dizilerde γ < 1 beklenir).

Tablo 4. Deprem bulutunun geometrisi ve oturtulan düzlem

Şekil 4a–4d: Kümülatif sayım ve moment eğrileri birlikte okunur (Şekil 4a). Pencere boyunca ortalama etkinlik oranı 0,93 olay/gün; eğrideki dikleşmeler bu ortalamanın belirgin biçimde üzerine çıkan etkinlik ataklarını işaretler. Pencerede boşalan toplam sismik moment 5,63×10¹⁴ N·m'dir. Sayım ve moment eğrilerinin göreli biçimi betimleyici bir okumadır. Kümenin dizi türü sabit sınıflama ölçütleriyle 8. bölümde değerlendirilmiştir. Eğriler 113 noktalı kümülatif seriden çizilmiştir. Bekleme süresi serisi, ardışık olaylar arasındaki zaman farkını olay sırasına göre verir (Şekil 4b). Ortanca bekleme süresi 11,2 dakika düzeyindedir (tam katalog); bu değerin onda birinden kısa 8 aralık ölçülmüştür; bu sayı Poisson (üstel bekleme) beklentisiyle (7,5; binom P(X ≥ 8) = 0,48) ayırt edilemez. Kümülatif ışınan enerji basamakları, toplam boşalımın kaç olaya dağıldığını gösterir (Şekil 4c). Pencerede ışınan toplam enerji 2,82×10¹⁰ J'dir. Enerji büyüklükle üstel ölçeklenir (log₁₀E = 1,5·M + 4,8; bir birim ≈ 32 kat), bu yüzden basamak yükseklikleri küçük büyüklük farklarını abartılı gösterebilir ve grafik logaritmik eksende okunmalıdır. Ortalama büyüklük M1,9, ortanca M1,7'dir (tüm katalog; Şekil 4d). Serimdeki en küçük olaylar tamlık eşiğinin altında kalır; zaman içindeki seyrekleşmeleri gerçek bir sakinleşme değil ağ duyarlılığının anlık değişimi de olabilir, bu nedenle serim eşik üstü altkümeyle kurulan istatistiklerin yerine geçmez. Evrelerin ve odakların ölçüleri Tablo 3'te, arka plan sismisitesi kestirimleri Tablo 5'te, raporlanmayan çözümlemeler ve eleme gerekçeleri Tablo A2'de, çapraz-kaynak tekilleştirmede düşen kayıtlar ve tolerans duyarlılığı Tablo A3'te, dönemin en büyük depremleri Tablo A7'de verilmiştir.

Şekil 4a. Mavi basamak eğrisi kümülatif deprem sayısı N(t), turuncu basamak eğrisi kümülatif sismik moment ΣM₀(t) değeridir; moment, katalog büyüklükleri Mw sayılarak M₀ = 10^(1,5·M + 9,1) N·m bağıntısıyla hesaplanmıştır. Sarı yıldız kümenin en büyük depremidir (ML 3,5 · 10 Ekim 2026). Soluk gri bant kapsam dönemini, turuncu bant ana evreyi, kesikli düşey çizgi veri kesimini gösterir; tarihler TSİ'dir. (M₀ = 10^(1,5·M + 9,1) N·m; 9,1 sabiti Kanamori (1977)).

Şekil 4b. Düşey eksen bir önceki olaydan geçen süredir (dakika, logaritmik). Mor çizgi ortanca süredir; turuncu daireler ortancanın onda birinden kısa aralıklardır. Daire çapı büyüklükle artar. (seri: tekilleştirilmiş tam katalog).

Şekil 4c. Mavi basamak eğrisi kümülatif ışınan sismik enerjidir (ΣE, logaritmik eksen); enerji, katalog büyüklükleri Mw sayılarak E = 10^(1,5·M + 4,8) J bağıntısıyla hesaplanmıştır. Kesikli düşey çizgi ve sarı yıldız en büyük tek katkıyı yapan kümenin en büyük depremini (ML 3,5) işaretler; bu deprem toplamın %40 kadarını taşır. (Gutenberg ve Richter, 1956 enerji bağıntısı).

Şekil 4d. 113 olay; en büyük M3,5 (10.10.2026); Mc = 1,7 üstünde 66 olay. Büyüklük–zaman dağılımı: yatay eksen tarih (TSİ), düşey eksen büyüklük (ML) değeridir; her mavi daire bir depremdir ve daire çapı büyüklükle ölçeklidir; soluk gri bant kapsam penceresidir; kesikli düşey çizgi veri kesimidir; turuncu bant ana evredir; yıldız kümenin en büyük depremidir.

Tablo 3. Evreler ve odaklar — günlük sayımlardan belirlenen yoğun evreler, en büyük depremin yerel evresi ve ana evreden ayrı odaklar

Pay: dönemin 113 depreminin yüzdesi; moment payı: evrenin en büyük depreminin evredeki toplam sismik momentteki payı (log₁₀ M₀ = 1,5·M + 9,1 N·m); sınıf kararı evre düzeyindedir ve kümenin dizi türü bu kararlardan kurulur.

Tablo 5. Pencere ile arka plan döneminin kıyası — arka plan: pencerenin hemen öncesindeki 5 yıl (01.07.2021 – 30.06.2026), aynı kutu ve M ≥ 1,5 eşiği

Bağımsız olay satırları Gardner ve Knopoff (1974) uzay–zaman pencereleriyle ayrıştırılmış sayımdır; yüzde, ham kayıt içindeki payıdır.

Şekil 5a–5c: Episantr koordinatlarının zaman serisi, harita gösteriminde üst üste düşen olayları zaman ekseninde ayırır (Şekil 5a ve 5b). Kuzey–güney ve doğu–batı bileşenleri kutu merkezine göre kilometre cinsinden aynı ölçekte verilmiş, eğilim doğrularının eğimi km/gün cinsinden yazılmıştır. Olaylar zaman ekseninde dengesiz dağılmıştır (katalogda pencerenin ilk yarısında 106, ikinci yarısında 7 olay; yarılar ay sınırından ayrılmıştır); bu dağılımda eğim birkaç uç olayın kaldıracıyla belirlenir ve korelasyon katsayısıyla birlikte okunmadan yorumlanmamalıdır. Düşey kesikli çizgi pencerenin en büyük olayının anını işaretler. Bu pencerede bileşen bazlı doğrusal eğilimlerin hiçbiri %95 düzeyinde anlamlı değildir (|r| ≤ 0,56); bu nedenle episantr göçü ya da göç yönünde bir değişim raporlanmamıştır. Büyüklük dağılımı ve kümülatif eğri, kataloğun hangi büyüklükten itibaren tam sayıldığını görsel olarak sınar (Şekil 5c). Mc altındaki düşüş fiziksel bir eksiklik değil, ağ duyarlılığının sınırıdır: küçük olaylar meydana gelmiş ancak yeterli istasyonda kaydedilemedikleri için katalogda yer almamıştır. Tüm büyüklük-frekans istatistikleri yalnız Mc üstü örneklemle kurulmuştur; eşik altı veriyi katmak b değerini sistematik olarak düşürürdü.

Şekil 5a. Dış merkezlerin kapsam kutusunun merkezine göre konumu zamana karşı çizilmiştir: dolu daireler kuzey–güney (+ kuzey), içi boş halkalar doğu–batı (+ doğu) bileşenidir (km). Renk depremin evresini verir: turuncu ana evre, mor ayrı odak, gri öbür depremler. Depremler ayrı odaklarda toplandığından konum–zaman eğilim doğrusu çizilmemiştir. Kesikli düşey çizgi ve sarı yıldız kümenin en büyük depremidir (ML 3,5 · 10 Ekim 2026). Soluk gri bant kapsam dönemini, turuncu bant ana evreyi, kesikli düşey çizgi veri kesimini gösterir; tarihler TSİ'dir.

Şekil 5b. Çubuklar TSİ takvim günlerine düşen deprem sayısını (sol eksen), turuncu basamak eğrisi birikimli sayıyı verir (sağ eksen; toplam 113). En yoğun gün 20 Ağustos 2026 (56 deprem). Sarı yıldız kümenin en büyük depreminin günüdür (ML 3,5 · 10 Ekim 2026). Soluk gri bant kapsam dönemini, turuncu bant ana evreyi, kesikli düşey çizgi veri kesimini gösterir; tarihler TSİ'dir. (gün sınırları TSİ (UTC+3); sayım: YAPI ZEMİN - Seismo Lab birleşik kataloğu (tekilleştirilmiş)).

Şekil 5c. Tamlık büyüklüğü Mc = 1,7 (maksimum eğrilik + 0,2 düzeltme); uyum-iyiliği kestirimi Mc = 1,5 (R = %74); en büyük M3,5. Mavi çubuklar 0,1 genişliğindeki büyüklük sınıflarına düşen deprem sayısıdır (sol eksen); turuncu eğri kümülatif N(≥M) sayımıdır (sağ eksen). Mor kesikli çizgi tamlık büyüklüğüdür (Mc = 1,7; maksimum eğrilik + 0,2 düzeltme); altındaki sınıflar açık dolguludur ve b değeri kestirimine girmez. (tam katalog, n = 113).

7 Büyüklük dağılımı ve katalog tamlığı

Bölgesel katalogdan (Mc≈1,7) maksimum olabilirlikle b=0,98 ± 0,12 hesaplanmıştır; a = 3,48, yıl ve km² başına normalize edildiğinde a′ = 1,05. Değer, belirsizliğiyle birlikte okunduğunda b = 1 küresel referansından istatistiksel olarak ayırt edilemez (|b−1|/σ_b = 0,2 < 2; σ_b = 0,12); bu nedenle büyüklük dağılımı üzerinden gerilme birikimi ya da olay-payı çıkarımı yapılmamıştır. Mc ve b, büyüklük örnekleminin 1000 bootstrap yeniden-örneklemesinde birlikte yeniden kestirilmiştir: Mc'nin %16–84 aralığı 1,7–1,8, b'nin bootstrap yayılımı σ_b = 0,12 (%16–84: 0,85–1,09); raporlanan σ_b üç kestirimin (Aki, 1965; Shi ve Bolt, 1982; bootstrap) büyüğüdür, böylece Mc belirsizliği b'ye taşınır. Tamlık, en yoğun 24 saat (19.08.2026 12:05 UTC; n = 87) ve pencerenin geri kalanı (n = 26) için ayrı ayrı kestirilmiştir: Mc = 1,8 ↔ 1,9 (uyum-iyiliği 1,5 / 1,5), patlama alt-örnekleminde b = 0,96 ± 0,15 (çekinceli) (N = 41), geri kalanında b raporlanmadı (N = 6 < 40). İki eşik 0,1 içinde uyuştuğundan patlama saatlerindeki tamlık kaybı pencere kestirimini yönetmemektedir. Patlama alt-örnekleminin düşük b-değerinin gerçek mi yoksa eşik iyimserliğinin ürünü mü olduğu, b'nin tamlık eşiği boyunca taranmasıyla sınanmıştır (her eşikte Aki–Utsu maksimum olabilirlik ve Shi ve Bolt belirsizliği; yalnız N ≥ 40 örneklemler). Eşik 1,4'ten 1,8'e çıkarıldığında b, 0,83 değerinden 0,96 değerine yükselmektedir (eğim 0,18 birim⁻¹; uçlar arası birleşik belirsizlik 0,14; N = 87 → 41); raporda kullanılan eşikte (Mc = 1,8) değer b = 0,96'dır. Kestirim eşik boyunca kararlıdır (plato Mc = 1,5, b = 1,03 ± 0,11, N = 87); düşük b eşiğin değil örneklemin özelliğidir. Oran-bağımlı geçici tamlık kaybına dayanıklı b-positive kestiricisi (van der Elst, 2021) zaman sırasındaki ardışık büyüklük farklarının Δm ≥ 0,2 olanlarına Aki–Utsu biçimiyle uygulanmıştır (σ = b⁺/√N; N pozitif fark sayısı, büyüklük aralığı 0,1 için yarım aralık düzeltmesiyle). Pencerenin tamamında pozitif fark sayısı N = 37 < 40 olduğundan b⁺ raporlanmamıştır. Patlama alt-örnekleminde (87 olay) Δm ≥ 0,2 olan pozitif fark sayısı N = 30 < 40 olduğundan b⁺ raporlanmamıştır; kestirici farkların yalnız pozitif kısmını kullandığından tamlık eşiğine dayanan kestiriciden daha büyük örneklem gerektirir.

Şekil 9: Bu çalışmada eğimin güvenilir sayılması için eşik üstünde en az bir büyüklük birimlik açıklık aranmıştır (işletimsel ölçüt); buradaki açıklık bu ölçütü karşılamaktadır (Şekil 9). Eşik üstü örneklem, toplam kayıtların yüzde 58'ini oluşturmaktadır; geri kalanı ağın duyarlılık sınırının altında kalan ve istatistiğe hiç girmeyen kayıtlardır. Bu, Aki (1965) maksimum olabilirlik kestiriminin cebirsel olarak aynı ifadesidir (Utsu, 1965); bağımsız bir doğrulama değil, aynı tahmin edicinin ikinci yazımıdır ve yalnız aritmetik denetim olarak verilmiştir. Belirsizliğin kaynağı örneklem sayısıdır: Aki'nin (1965) b/√N kestirimi 0,120 vermektedir. Üstel bir büyüklük dağılımında Shi ve Bolt (1982) varyansı bu değere asimptotik olarak eşittir; dolayısıyla ikisinin örtüşmesi beklenen davranıştır ve kanıt taşımaz. Bilgi taşıyan durum ayrışmalarıdır: küçük ya da basamaklanmış örneklemde Shi ve Bolt yapay olarak küçülür, bu raporda ikisinden büyüğü basılır. Küresel referanstan sapma 0,20 standart sapma düzeyindedir. Frohlich ve Davis (1993) küresel kataloglarda belirlenen b değerlerinin tamamını 0,72–1,34 arasında (sığ olaylarda mekanizmaya göre 0,77–1,06) raporlamaktadır; ölçülen eğim bu aralığın içindedir ve bölgesel bir sapma iddiası taşımamaktadır. Doğrunun uzantısından beklenen en büyük olay M3,6, gözlenen en büyük olaydan 0,1 birim yüksektir; bu fark eğimin kendi belirsizlik bandının içinde kaldığından üst uçta ne belirgin bir açık ne de karakteristik-deprem tipi bir fazlalık saptanmaktadır. Büyüklük–sıklık ilişkisi bir sayım yasasıdır: kesişim değeri pencere süresine bağlıdır ve yıllık orana çevrilmeden bir aşılma olasılığına ya da tehlike ifadesine dönüştürülemez. Bölgesel gerilme alanı Tablo A6'da verilmiştir.

Şekil 9. Mc = 1,7 üstünde (N = 66) b = 0,98 ± 0,12; b = 1 referansından istatistiksel olarak ayırt edilemez. Gutenberg–Richter büyüklük–sıklık dağılımı: dolu daireler kümülatif sayımı N(≥M), açık gri kareler kutu başına artımsal sayımı verir. Kesikli turuncu doğru motorun a ve b değerlerinden çizilen uyum doğrusu, mor kesikli düşey çizgi tamlık büyüklüğü Mc, kümülatif noktalardaki ince düşey çubuklar ise N ≤ 30 olan kutularda √N Poisson belirsizliğidir — kuyruktaki az sayımlı noktalar hatasız görünmesin diye basılır. (Gutenberg ve Richter, 1944).

8 Oran değişimi, kümelenme ve dizi türü

Dizi türü evre düzeyinde belirlenmiştir: etkinliğin en çok deprem taşıyan yoğun evresi (ana evre) ile dönemin en büyük depremini içeren evre ayrı ölçülmüş, her evrede en büyük depremin evre momentindeki payı ve ondan önce kaydedilen depremlerin payı hesaplanmıştır; moment, büyüklükten log₁₀ M₀ = 1,5·M + 9,1 bağıntısıyla hesaplanmıştır (Hanks ve Kanamori, 1979). Ana evrede (19.08.2026–21.08.2026; 97 deprem) en büyük depremin evre momentindeki payı %26, ondan önce kaydedilen depremlerin payı %6 olarak ölçülmüş; dönemin en büyük depreminin 7 gün ve 8 km çevresindeki yerel evresinde (10.10.2026–11.10.2026; 3 deprem; ana evrenin merkezine yaklaşık 16 km) aynı paylar sırasıyla %88 ve %0 olarak ölçülmüştür. Ölçütler adlarıyla şöyledir: ana şok–artçı dizisi ölçütü, en büyük depremin evre momentindeki payının en az %50 ve ondan önceki kayıtların payının en çok %5 olmasını; sürü tipi etkinlik ölçütü, moment payının %50 eşiğinin altında ve önceki kayıtların payının en az %25 olmasını ister; 20 depremden az kayıt taşıyan bir evre sınıflanmaz. Bütün dönem tek pencere olarak ölçüldüğünde en büyük depremin moment payı %40 ve ondan önceki kayıtların payı %97 olarak bulunmuştur. Bu ölçütlerle ana evre için sınıfsız, dönemin en büyük depreminin evresi için yetersiz kayıt nedeniyle sınıfsız sonucu çıktığından iki evre tek bir sınıfı desteklememekte; etkinlik birbirine yakın zaman ve yerde kaydedilmiş, tek bir sınıfa atanmamış depremlerden oluşan deprem kümesi olarak adlandırılmıştır.

Pencerenin zaman yapısı patlamalıdır: 121 günlük takvim penceresinde (ilk–son olay arası 71 gün) en yoğun 24 saat 87 olay, yani çizilen kataloğun %77 kadarını taşımaktadır; ortalama oran (0,93 olay/gün, takvim penceresi) bu yapıyı temsil etmez. Pencerenin olay oranı 0,93 olay/gün iken, pencerenin hemen öncesindeki 5 yıllık arka plan dönemi (01.07.2021 – 30.06.2026, 134 kayıt) 0,073 olay/gün (26,8 olay/yıl) vermektedir. Ortak tamlık eşiği üstünde (Mc = 1,8; pencerede 50, arka planda 68 olay) pencere oranı arka planın yaklaşık 11 katıdır (%95 GA 3,1–40; arka planın kendi aylık sayımlarından ölçülen aşırı-dağılım φ = 12,1 ile). Duyarlılık: eşiksiz ve tüm ajanslarla (tamlık ve ajans karışımı denetlenmemiş) kat 13 (%95 GA 4,8–34); yalnız AFAD kayıtlarıyla (kaynak birliği; 94 ↔ 112 kayıt; pencerede Kandilli %17) kat 12,7. Her iki dönem de Gardner ve Knopoff (1974) ile ayrıştırıldığında (pencerede kayıtların %92'si, arka planda %35'i kümelenmiş; ayrıştırma pencere başından geriye 400 günlük bağlam olaylarıyla birlikte koşulmuştur) bağımsız olay oranı 1,6 kat (%95 GA 0,4–6,6; ayrıştırma sonrası ölçülen artık aşırı-dağılım φ = 4,4 ile). Bu kıyas, pencere istatistiğinin "yüksek/alçak" nitelemesini mutlak sayı yerine tabana bağlar; ham oran farkının büyük bölümü tetiklenmiş (artçı/sürü) olay payından gelir, ayrıştırılmış oran bu payı düşer. Pencere b-değeri ortak tamlık eşiğinde (Mc = 1,8) (0,92 ± 0,13), arka plan dönemininkinden (1,00 ± 0,16) birleşik belirsizlik içinde ayırt edilememektedir (|Δb| = 0,08; σ_birleşik = 0,21); iki dönem arasında büyüklük dağılımı bakımından fark raporlanmamıştır. Derinlik ortancası pencere için 7,9 km, arka plan dönemi için 7,3 km'dir.

Kümelenme teşhisi tek yönteme değil dört bağımsız ölçünün uzlaşısına dayandırılmıştır: olaylar-arası süre CV 3,65. Ölçüler tam uzlaşmamaktadır: dönem tek etiketle özetlenememektedir ve bu ayrışma bir bulgu olarak raporlanmıştır; kümelenmeye duyarlı çıkarımlar en tutucu ölçüye göre okunmalıdır. Olaylar-arası süre istatistiği bağımsız doğrulamadır: CV=3,65 >1, kümelenmiş süreç (Corral, 2004).

Gardner–Knopoff pencereleriyle yapılan ayıklamada (pencere öncesindeki 33 bağlam depremiyle birlikte) 113 depremin 104 tanesi kümelenmiş olay olarak ayrılmış, 9 deprem bağımsız kalmıştır (Gardner ve Knopoff, 1974).

9 Gerilme alanı ve odak mekanizmaları

Mekanizma popülasyonu çalışma kutusunun her yönde 120 km genişletilmiş alanından derlenmiştir: 273 × 265 km'lik, kutu alanının yaklaşık 89 katı bir bölge. İnversiyon bu nedenle kutunun kendi gerilme alanını değil bölgesel gerilme bağlamını betimler. Gerilme alanı, çalışma kutusu çevresi mekanizma popülasyonundan türetilmiştir (kutu ±120 km genişletilmiş; tarih filtresi yok; 1979–2025; n = 18; Michael, 1984; Lund ve Townend, 2007): maksimum yatay sıkışma SHmax=121° (%95 GA 110–138°), Anderson (1951) rejimi doğrultu atımlı (yanal kayma), şekil oranı R=0,30 (%95 GA 0,07–0,63). Bu değerler pencere olaylarının kendisine değil, çalışma kutusu çevresi mekanizma popülasyonunun gerilme alanına aittir. Ortalama uyumsuzluk (çalışma kutusu çevresi popülasyonu, n = 18: 27,3°), tek düzgün bir gerilme tensörünün yeterli sayıldığı 25° düzeyinin üstündedir; yön raporlanmakla birlikte tam homojen olmayan bir popülasyonun ortalaması olarak okunmalıdır. 1999 dizisine duyarlılık: popülasyon Gardner–Knopoff pencereleriyle 11 kümeye ayrılmakta, en büyük küme (6 çözüm, çekirdek Mw 7,6, 1999) popülasyonun %33'ü taşımaktadır. Bu küme hariç tutulduğunda SHmax = 114° (SS; n = 12; fark 7°); küme başına tek temsilciyle SHmax = 110° (n = 11; fark 11°). Mekanizmalar Frohlich ve Apperson (1992) eşikleriyle (B dalımı > 60° doğrultu atımlı, P > 60° normal, T > 50° ters; geri kalanı karma (eğik)) sınıflanmış ve Frohlich (1992) üçgeninde gösterilmiştir: 5 doğrultu atımlı, 4 normal, 1 ters ve 8 karma (eğik) çözüm. Popülasyonun %28'i (5/18; %95 Wilson (1927) aralığı %10–%57; Gardner ve Knopoff (1974) pencereleriyle 11 bağımsız küme, aralık n = 11 ile) doğrultu atımlı sınıfındadır; oranın %95 aralığı sözel sınıf eşiğini (%45) kesmektedir. Bu örneklemde baskın mekanizma tipi kısıtlanamamış ve kinematik niteleme yapılmamıştır. Bu tip sayımı ile gerilme tensöründen türetilen Anderson rejimi ayrı ölçütlerdir: sayım tek tek mekanizmaların eksen dalımlarını sınıflar, rejim ise popülasyona ortak tek bir gerilme alanı uydurulmasından çıkar; biri diğerinin doğrulaması değildir. Eşiksiz baskın (en dik) eksen sınıfına göre sayım ise 12 doğrultu atımlı, 5 normal ve 1 ters çözümdür; bu sınıflama eşik kullanmadığından karma (eğik) çözümleri de en dik eksenlerine göre üç sınıftan birine atar.

Şekil 6a–6c: Bootstrap yelpazesi ≈28° geniş: yön kestirimi gevşek — mekanizma çeşitliliği ya da az sayıda bağımsız olay; harita barbı yelpazesiyle birlikte okunmalı (Şekil 6a ve 6b). SHmax gerilme yönüdür, büyüklüğü değildir; fay aktivitesi sıralaması ya da tehlike düzeyi bildirmez. Andersoncu sınıflama doğrudan eksen dalımlarından okunur: ara asal eksen düşeye 3,1° kalarak neredeyse dikey durmakta, en büyük ve en küçük eksenler ise 0,6° ve 3,1° dalımlarla yataya yakın uzanmaktadır. Anderson'ın (1951) doğrultu atımlı kurgusunun aradığı geometri budur. 18 mekanizmayla iteratif gerilme ters çözümü (μ=0,6, 2 tur, bootstrap B=200; popülasyon: çalışma kutusu çevresi mekanizmalar, kutu ±120 km genişletilmiş — değerler pencere olaylarının kendisine değil bu popülasyona aittir): popülasyon: çalışma kutusu (n = 18); σ1 → 301°/1°, SHmax=121° (%95 GA 110–138°); Anderson sınıfı: doğrultu atımlı rejim (σ2 düşey — yanal kayma; Şekil 6c). Yayımlanmış odak mekanizması çözümleri Tablo A1'de verilmiştir.

Şekil 6a. SHmax = 121° (%95 bootstrap aralığı 110–138°), doğrultu atımlı rejim (n = 18, ortalama uyumsuzluk 27°). Kuzeyi yukarıda olan gül diyagramında turuncu çift uçlu eksen gerilme ters çözümünden bulunan SHmax azimutunu, mavi yelpaze bu azimutun %2,5–97,5 yüzdelik aralığını (eksenel olduğundan karşı ucuyla birlikte) gösterir. Gri sektörler çevredeki çözüm topluluğunun T ekseni (uzama) azimut gülüdür (10°'lik dilimler; yarıçap sayımın kareköküyle orantılı); çevredeki toplulukta salt çoğunlukta bir sınıf bulunmadığından P ekseni gülü çizilmemiştir. İç kesikli çember yarı ölçek halkasıdır; şekil oranı R ve rejim sınıfı lejanttadır. Çözümler kümenin kapsam kutusunun 120 km çevresindeki 18 Global CMT çözümüdür (1979–2025); kümenin kendi depremlerine ait çözüm yoktur. (SHmax yönü: Lund ve Townend (2007); rejim sınıfı: Dünya Gerilme Haritası kuralı).

Şekil 6b. Gerilme inversiyonunun yeniden örneklemelerinde SHmax azimutunun dağılımı (5° kutular). Kırmızı çizgi nokta kestirimi, kesikli çizgi yeniden örnekleme ortancasıdır; ikisinin ayrışması dağılımın asimetrisini gösterir ve %95 aralığı histogramdan doğrudan okunur. Çözümler kümenin kapsam kutusunun 120 km çevresindeki 18 Global CMT çözümüdür (1979–2025); kümenin kendi depremlerine ait çözüm yoktur. (Michael, 1984 / Vavryčuk 2014 inversiyonu; yeniden örnekleme: mekanizma yeniden örneklemesi).

Şekil 6c. Gerilme inversiyonunun normalleştirilmiş Mohr diyagramında yatay eksen normal gerilme σₙ, düşey eksen makaslama gerilmesi τ'dur. Üç yarım çember asal gerilmelerle kurulan gerilme durumunu, turuncu kesikli doğru μ sürtünme katsayısıyla tanımlı en kararsız düzlem koşulunu (kararsızlık indeksi I = 1) gösterir; kümenin depremlerine ait odak mekanizması çözümü bulunmadığından düğüm düzlemi noktaları çizilmemiştir, gri noktalar çevredeki 18 çözümün her birinde kararsızlık indeksi daha büyük olan düğüm düzleminin (σₙ, τ) konumudur. Şekil oranı R ve ortalama kayma yönü uyumsuzluğu lejanttadır. Çözümler kümenin kapsam kutusunun 120 km çevresindeki 18 Global CMT çözümüdür (1979–2025); kümenin kendi depremlerine ait çözüm yoktur. (Vavryčuk, 2014; kararsızlık ölçütü).

Şekil 7a ve 7b: 18 mekanizma Frohlich (1992) gnomonik üçgenine yerleştirildi ve Frohlich ve Apperson (1992) eşikleriyle sınıflandı: %28 yanal · %22 normal · %6 ters · %44 karma (eğik; Şekil 7a). Tip sayımı olay büyüklüğünden bağımsızdır. Mekanizmaların P ekseni azimutlarının en kalabalık dilimi 130–140° yönündedir; aynı çözümlerin gerilme ters çözümünden okunan en büyük yatay sıkışma yönüyle arasındaki eksenel fark 14°'dir. İki değer aynı mekanizma topluluğundan iki ayrı yordamla elde edilmiştir. Derlemenin en büyük üyesi Mw 7,6 olup doğrultu atımlı tiptedir; üçgen sayımı büyüklükten bağımsız olduğundan bu tek olay sayıma diğerleriyle eşit ağırlıkta girmektedir — kinematik baskınlık ile moment baskınlığı ayrı okunmalıdır. Üçgene giren çözümlerin büyüklük açıklığı Mw 4,8–7,6 arasındadır; Frohlich (1992) köşe bölgelerini eksen dalımlarının sinüs karesi üzerinden tanımlar ve köşelere değil kenarlara düşen çözümler oblik kaymayı temsil eder, tek bir tip etiketine indirgenmeleri bilgi kaybıdır. Tektonik çerçeve şekli kümenin ağırlık merkezinin 150 km çevresindeki 12 sürekli GNSS istasyonunun Avrasya levhası sabit çerçevede seküler hız vektörlerini gösterir; yıldız kümenin en büyük depremini işaretler (Şekil 7b).

Şekil 7a. 18 mekanizmanın %28'i doğrultu atımlı (5/18; %95 Wilson aralığı %10–%57, Gardner–Knopoff pencereleriyle 11 bağımsız küme); sınıf: baskın tip kısıtlanamadı; Frohlich ve Apperson (1992) eşikleriyle 8 çözüm karma (eğik). Frohlich üçgeninde her nokta bir odak mekanizması çözümünün P, T ve B eksenlerinin dalım açılarından gnomonik izdüşümle kurulan konumudur (köşeler: ters, normal, doğrultu atımlı). Renkli kesikli eğriler sınıf eşikleridir (B dalımı 60°, P dalımı 60°, T dalımı 50°); nokta rengi sınıfı, gri renk hiçbir eşiği aşmayan eğik/karma çözümleri, nokta çapı büyüklüğü, turkuaz elmas çevredeki çözümlerin en büyüğünü gösterir; sınıf sayımları lejanttadır. Çözümler kümenin kapsam kutusunun 120 km çevresindeki 18 Global CMT çözümüdür (1979–2025); kümenin kendi depremlerine ait çözüm yoktur. (Frohlich, 1992 gnomonik üçgeni; Frohlich ve Apperson, 1992 eşikleri; çözümler: Global CMT, Ekström vd. (2012)).

10 Bölgesel sismisite ve tarihsel bağlam

Tarihsel bağlam birleşik çok kaynaklı katalogun 1900 sonrası kayıtlarından kurulmuştur: kümenin en büyük depreminin 150 km çevresinde M ≥ 6,0 ve 60 km çevresinde M ≥ 5,0 ölçütünü sağlayan 17 deprem kayıtlıdır. Ölçütü sağlayan 17 kaydın 10'unda büyüklük ISC-GEM kataloğunun moment büyüklüğüdür (International Seismological Centre, 2026); ölçüt dışındaki 2 M ≥ 7 kaydın 1'inde de böyledir; ISC-GEM kataloğu CC BY-SA 3.0 (Unported) lisansıyla dağıtılır. Derlemenin en büyük kaydı 17.08.1999 tarihli Mw 7,6 depremidir (GCMT moment büyüklüğü; katalog değeri M 7,4; 55 km, kümenin en büyük depreminin doğusunda); kaydın en yakın fay izi Kuzey Anadolu Fay Zonu (1,8 km); MTA kaydı bu depremi Kuzey Anadolu Fay Zonu'nun Darıca Fayı parçasının yüzey kırığı olarak listeler (kayıttaki büyüklük M 7,4). Kümenin en büyük depremine en yakın kayıt 1963 yılındaki Mw 6,1 depremidir (ISC-GEM büyüklüğü; katalog değeri M 6,0; 14 km, kümenin en büyük depreminin kuzeybatısında). Ölçütü sağlayan kayıtlar yıl sırasıyla (yakın kuşağın en yakınları ve en büyükleri; 17 kaydın 12 tanesi) şunlardır: 1935 (Mw 6,3 ISC-GEM, 150 km); 1943 (Mw 6,4 ISC-GEM, 109 km); 1953 (Mw 7,3 ISC-GEM, 148 km); 1956 (Mw 6,2 ISC-GEM, 138 km); 1957 (Mw 7,1 ISC-GEM, 147 km); 1963 (Mw 6,1 ISC-GEM, 14 km); 1964 (Mw 6,8 ISC-GEM, 97 km); 1967 (Mw 7,3 ISC-GEM, 121 km); 1999 (Mw 5,1 GCMT, 26 km); 1999 (Mw 7,6 GCMT, 55 km); 2006 (Mw 5,1 GCMT, 38 km); 2025 (Mw 6,3 GCMT, 89 km). Ölçüt yarıçapının hemen dışında M ≥ 7 olan iki deprem daha kayıtlıdır: 1970 (Mw 7,2 ISC-GEM, 167 km); 1999 (Mw 7,2 GCMT, 165 km). 1900 öncesi depremler birleşik katalogda yer almaz; aletsel öncesi dönem bu raporun kapsamı dışındadır.

Sonuç ve değerlendirme

Marmara Denizi'nde Adalar (İstanbul) açığında 01.08.2026–11.10.2026 arasında M ≥ 1,5 olan 113 deprem kaydedilmiştir; en büyüğü 10.10.2026 19:08 UTC'de yaklaşık 8 km derinlikte oluşan ML 3,5 büyüklüğündeki depremdir. Etkinliğin %86'sı 19.08.2026–21.08.2026 evresinde toplanmıştır; depremler arasında 13–17 gün süren 4 sessiz ara ölçülmüştür; 5 depremlik ayrı bir odak ana evrenin ağırlık merkezinin yaklaşık 16 km uzağında yer almıştır. Etkinliğin ana evresi (19.08.2026–21.08.2026) ile dönemin en büyük depremi farklı evrelerdedir; iki evrenin ölçüleri (moment payı %26 ve %88; önceki kayıtların payı %6 ve %0; 97 ve 3 deprem) tek bir sınıfı desteklemediğinden etkinlik deprem kümesi olarak adlandırılmıştır. Depremlerin %97'si adlı fay koridorlarında yer alır; bu atama geometrik yakınlığa dayanır ve depremleri hangi fayın ürettiğini göstermez; bölgesel gerilme kestirimi SHmax = 121° vermektedir. Bu rapor yalnız kaydedilmiş ve ölçülmüş değerleri betimler; gelecekteki depremlere ilişkin bir değerlendirme içermez.

Veri ve yöntem sınırları

Bu rapordaki her sayı, bölge sorgusundan dönen gerçek katalog alanlarından okunmuştur; hesaplanamayan hiçbir büyüklük kestirimle doldurulmamıştır. Katalog tamlığı zamanla ve büyüklükle değişir; erken dönem kayıtlarının eksikliği oran istatistiklerini sistematik olarak alt sınıra iter. Bölge istatistikleri seçilen kutu ve pencereye bağlıdır: kutunun büyütülmesi farklı tektonik alanları tek popülasyona karıştırabilir, küçültülmesi ise örneklemi istatistiksel gücün altına düşürebilir. Bu bölge/pencere ölçeğinde yayın düzeyinde yorumlanamayacağı için rapora alınmayan 8 çözümleme; kapı türü, eşik ve gerekçesiyle birlikte raporlanmayan çözümlemeler çizelgesinde listelenmiştir. Aşağıdaki çözümlemeler raporlanmış ancak istatistiksel güç ölçütünü karşılamadıkları için çekince taşımaktadır: b(Mc) kararlılık eğrisi çözümlemesi b(Mc) eğrisi için her iki seride ≥ 3 nokta (N ≥ 40) gerekir (patlama 5, dışı 0) çekincesiyle raporlanmıştır; değer belirsizliğiyle birlikte okunmalıdır. Gutenberg–Richter büyüklük–sıklık dağılımı çözümlemesi b zayıf kısıtlı (σ_b = 0,12 > 0,10; Aki 1965 MLE · σ_b: bootstrap (Mc+b) (öteki kestirim Aki 1965: 0,120; Shi ve Bolt 1982: 0,116; büyük olan raporlanır); ±0,10 eşiğinin gerekçesi σ_b ≈ b/√N bağıntısıdır ve bu eşik N ≳ 100 gerektirir) çekincesiyle raporlanmıştır; değer belirsizliğiyle birlikte okunmalıdır. Frohlich kaynak-tipi üçgeni çözümlemesi baskın mekanizma tipi %95 aralıkla kısıtlanamadı (%28; 5/18; %95 Wilson (1927) aralığı %10–%57; Gardner ve Knopoff (1974) pencereleriyle 11 bağımsız küme, aralık n = 11 ile; aralık %45 eşiğini kesiyor) çekincesiyle raporlanmıştır; değer belirsizliğiyle birlikte okunmalıdır. Ajans hiposantrları yeniden konumlandırılmamıştır (relokasyon yapılmamıştır); konum ve derinlik belirsizlikleri ajans çözümlerinin kalitesiyle sınırlıdır. Çözümlemeler M ≥ 1,5 eşiğindeki 113 deprem üzerine kuruludur; daha küçük depremler sayımlara girmemiştir. Depremlerin faylara atanması yalnız geometrik yakınlığa dayanır ve depremleri hangi fayın ürettiğini göstermez. Tarihsel değerlendirme 1900 sonrası aletsel kayıtlarla sınırlıdır; 1900 öncesi depremler incelenmemiştir. Birleşik katalog kayıtları konum belirsizliğini taşımadığından konumlar ve uzaklıklar nokta değerleri olarak kullanılmıştır. Büyüklükler yerel büyüklüktür (ML); moment ve enerji eşdeğerleri bu değerlerden yaklaşık olarak hesaplanmıştır. Gelecekteki depremlere ilişkin değerlendirme yapan çözümlemeler (tekrarlanma, tetiklenme ve yenilenme modelleri, sismik suskunluk ve hızlanan boşalım ölçüleri) bu raporun kapsamında değildir.

Ek A — Çizelgeler

Tablo A1. Çalışma alanı ve çevresindeki yayımlanmış odak mekanizması çözümleri — 18 çözümün tümü Mw'ye göre sıralı listelenmiştir (arama kutusu ±120 km genişletilmiş)

Tip, P, T ve B eksen dalımlarına göre Frohlich ve Apperson (1992) sınıflarıdır: B > 60° doğrultu atımlı, P > 60° normal, T > 50° ters; hiçbiri sağlanmazsa eğik/karma; “eşiğe yakın”: sınıfı belirleyen eksenin dalımı sınıf eşiğinden en çok 5° ayrılır (atama çözümdeki küçük farklara duyarlıdır). Tüm çözümler GCMT kataloğundandır: Mw moment tensöründen, enlem ve boylam kaydın başvuru hiposantrındandır (moment tensörünün ağırlık merkezi konumu değildir). Aynı olayın tarihsel çizelgedeki büyüklüğü (katalog M) ve konumu başka kaynaktandır: büyüklük ayrışabilir, iki konum eşleşen olaylarda en çok 13,1 km ayrışır (19.08.1999); iki çizelge aynı olayı iki kaynakla verir, çelişki değildir. Uzay–zaman bağımsızlığı: Gardner ve Knopoff (1974) pencereleriyle 11 bağımsız küme (en büyük küme 6 çözüm). Uzaklık kümenin en büyük depreminin dış merkezinden ölçülür.

Tablo A2. Önceden tanımlı ölçütleri sağlamadığı için raporlanmayan çözümlemeler

Eleme elle değil, önceden tanımlı kapılarla yapılmıştır: bütün satırlarda kapı ölçek/geçerlilik. Eşikler bu çalışmanın kendi raporlama eşikleridir; dayanağı gerekçe sütunundadır.

Tablo A3. Çapraz-kaynak tekilleştirmede birleştirilen kayıt grupları

İki kayıt (1) Δt ≤ 20 s ∧ Δkonum ≤ 15 km ∧ ΔM ≤ 0,5 ya da (2) Δt ≤ 5 s ∧ Δkonum ≤ 15 km (büyüklük ölçüsü farkı gözetmeksizin) koşulunu sağladığında aynı olay sayılmıştır; konum toleransı kutu boyutuyla ölçeklenmiştir (15 km). Her küme bir fiziksel olayı temsil eder; ilk satır seçilen temsilcidir. Tekilleştirmede düşen 15 kaydın gruplarından ilk 12 tanesi listelenmiştir. Koordinatlar her kaynağın bildirdiği ondalıkla verilmiştir. Alt bölüm: farklı konum toleranslarında düşen kayıt sayısı (duyarlılık).

Ek B — Tarihsel bağlam: çalışma alanı çevresindeki geçmiş büyük depremler

Tarihsel kayıtların dağılımı Şekil 10a ve 10b'de, bölgesel odak mekanizması çerçevesi Şekil 10c'de verilmiştir. Tarihsel kayıtlar Tablo B1'de verilmiştir.

Şekil 10a. 1900'den bu yana kümenin çevresinde kaydedilen eşik üstü depremlerde daire çapı büyüklüğü, dolgu rengi oluş dönemini gösterir. Turkuaz elmas derlemenin en büyük kaydıdır. Kayıt eşiği 60 km içinde M ≥ 5, 150 km içinde M ≥ 6 olarak alınmıştır. Mavi kesikli dikdörtgen kümenin kapsam kutusudur. (birleşik katalog, 1900 sonrası; derleme yarıçapı 150 km, yakın kuşak 60 km).

Şekil 10b. Kümenin en büyük depremi çevresindeki tarihsel eşik üstü depremlerin büyüklükleri yıllara göre çizilmiştir; yeşil saplar yakın kuşak, gri saplı turuncu uçlar geniş kuşaktır (yeşil: 60 km içinde M ≥ 5; turuncu: 150 km içinde M ≥ 6); büyüklük, kayıt varsa ISC-GEM ya da GCMT moment büyüklüğüdür; aynı yıla düşen saplar yan yana kaydırılmıştır. (birleşik katalog 1900+).

Şekil 10c. Bölgesel odak mekanizması çerçevesi: çalışma alanı çevresindeki yayımlanmış çözümleri gerçek konumlarında gösterir. Çözümler Mw sırasına göre en büyüklerden seçilir (çizim tavanları: içeride 24, kenarda 6 — fiilî sayılar haritanın kendi künyesindedir). Kırmızı-beyaz kadranlı küreler alt-yarıküre eşit-alan izdüşümünde odak mekanizmalarıdır; kırmızı kadranlar P dalgasının ilk hareketinin itme olduğu bölgelerdir; her kürenin künyesinde Mw ile doğrultu/eğim/kayma açıları yazılıdır, küçük daireler pencerenin katalog olayları, kırmızı çizgiler bu geniş çerçeve için ayrıca ısmarlanmış diri fay izleri, kesikli dikdörtgen ise ayrıntı haritasının kadrajıdır; bu çerçeve gerilme rejimi inversiyonunun girdi kümesini görünür kılar ve çözümlerin dizinin kendi olaylarına değil bölgesel/tarihsel depremlere ait olduğunu gösterir. (mekanizma kümesi: gerilme ters çözümü girdisi; faylar: MTA TDFH-2026 (Elmacı vd., 2026)).

Tablo A4. Derinlik ölçütleri — her satır kendi ölçütüyle verilmiştir; derinlikler ajans çözümlerinden olduğu gibi alınmıştır (topografyaya indirgeme yapılmamıştır)

Tablo A5. Kümeye en yakın adlı diri faylar ve koridor sayımları; kaynak: MTA Türkiye Diri Fay Haritası (TDFH-2026) (Elmacı vd., 2026)

Her deprem en yakın adlı fay izine atanmıştır; koridor genişliği izin her iki yanında 5,0 km. Atama geometrik yakınlıktır; depremleri hangi fayın ürettiğini göstermez. Kayma türü, etkinlik fay veri tabanının kaydındandır; —: kayıt yok; etkinlik sınıfı veri tabanında 'OK' kodlu olan satırlarda kodun anlamı fay veri tabanının lejantında tanımlı olmadığından hücre boş bırakılmıştır. Fay veri tabanında bölgedeki yüzey kırığı kaydı: Kuzey Anadolu Fay Zonu (Darıca Fayı parçası): 17.08.1999 M 7,4.

Tablo A6. Bölgesel gerilme alanı — Michael (1984) doğrusal ters çözümü ve Vavryčuk (2014) yinelemeli kararsızlık ölçütü; popülasyon çalışma alanının çevresinden (kutu ±120 km genişletilmiş; tarih filtresi yok; 1979–2025; n = 18) derlenmiştir ve kümenin depremlerine ait değildir

Tablo A7. En büyük depremler — kümenin 113 depreminden büyüklüğe göre en büyük 10 tanesi

Büyüklük kurumun bildirdiği türle; derinlik ve yer birleşik kataloğun tekilleştirilmiş kaydından; kurumlar kaydın kopyalarını bildiren kurumlardır.

Tablo B1. Tarihsel eşik üstü depremler (1900 sonrası)

Büyüklük, kayıt ISC-GEM kataloğunda varsa ISC-GEM moment büyüklüğü, yoksa GCMT moment büyüklüğü, o da yoksa birleşik kataloğun değeridir (metindeki tarihsel derlemeyle aynı kaynak). Derleme iki ölçütün birleşimidir: ≤60 km içinde M≥5 ve ≤150 km içinde M≥6; listelenen kayıtların tümü M≥6 / 150 km ölçütüyle girmiştir. Toplam 19 tekil kayıttan büyüklüğe göre en büyük 8 olay listelenmiştir; 3 çapraz-kaynak kopya kaydı tekilleştirilmiştir (Δt ≤ 60 sn ∧ ≤ 100 km (büyüklük ölçeği farkı gözetilmeksizin); temsilci en büyük M). Uzaklık ve yön kümenin en büyük depreminin dış merkezinden ölçülür; kutu içinde kalıp bu noktaya 150 km'den uzak düşen olaylar derlemeye girmez. Listelenen 4 kayıt 1964 öncesi (küresel standart ağ öncesi) döneme düşer; bu dönemin büyüklükleri yeniden değerlendirme ürünüdür ve kaynağa göre yaklaşık 0,3–0,5 birim ayrışabilir. E/E₀ = ışınan enerjinin kümenin en büyük depremininkine oranı. Alanın hemen dışındaki M ≥ 7 depremler (150–188 km): 28.03.1970 M7,2 (167 km G, KIZIK-CAVDARHISAR (KÜTAHYA) [North 0.8 km]); 12.11.1999 M7,2 (165 km D, Düzce). Yakın kuşakta (≤ 60 km) listelenmeyen 5 kayıt, uzaklık sırasıyla alt bölümdedir.

Veri erişilebilirliği

Kullanılan deprem kataloğu, 01.07.2026 – 29.10.2026 penceresi ve rapor künyesindeki kutu için birleşik çok-kaynaklı arşivden sorgulanmıştır (AFAD, KOERI); sorgu parametreleri rapor künyesinde verilmiştir. Fay katmanı ve yardımcı veri setlerinin künyeleri Kaynakça ile figür altyazılarındadır. Katalog kayıtlarını üreten ağ ve bültenler: AFAD (Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, 1990) ve KOERI (Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü, 1971). Moment tensörleri Global CMT kataloğundandır (Dziewonski vd., 1981; Ekström vd., 2012). Birleşik çok-kaynaklı katalog, bu çalışmada ajans çözümlerinin çapraz-kaynak tekilleştirilmesiyle derlenmiş türetilmiş bir üründür; kaynakçada ayrı bir eser olarak listelenmez. Harita altlığı karoları için sağlayıcının istediği atıf: “Sources: Esri, HERE, Garmin, © OpenStreetMap contributors, and the GIS user community” (erişim: 29.10.2026).

Lisans ve yeniden kullanım

Katalog kayıtları (AFAD, KOERI) ilgili kurumların kendi yayım ve kullanım koşullarına tabidir; bu çalışma ham katalog kayıtlarının yeniden dağıtımını yapmaz, yalnız türetilmiş istatistikleri, şekilleri ve çizelgeleri yayımlar. Diri fay katmanı, harita altlığı karoları ve yardımcı veri setleri de kendi sağlayıcılarının koşullarıyla bağlıdır — bu veriler için yeniden kullanım izni doğrudan sağlayıcıdan alınmalıdır. Tarihsel büyüklüklerin kaynağı olan ISC-GEM kataloğunun kullanım koşulu (sağlayıcı beyanı): CC BY-SA 3.0 (Unported).

Yazılım ve yöntem

Bu rapordaki veri işleme, istatistiksel çözümleme ve hesapların tamamı; şekiller, haritalar, çizelgeler ve metin, Jeofizik Mühendisi T. Batuhan BULGURLULAR tarafından tasarlanıp kodlanan YAPI ZEMİN yazılımlarıyla, yazarın kendi yöntem ve hesaplarıyla üretilmiştir. Sonuçlar başka çalışmalardan aktarılmamış; birincil deprem katalogları ve moment tensörü çözümlerinden (kaynaklar: Veri erişilebilirliği) yazar tarafından yeniden hesaplanmıştır; yöntemlerin bilimsel dayanakları kaynakçadadır. PDF, web sürümü, çevrimdışı HTML, çizelge verileri ve atıf dosyaları aynı hesap girdisinden üretilmiştir (girdi özeti SHA-256: 4b6208ec8a671c68e4a9aecee1138643c261447a15b14518e1f5330daa66b1c1). Rapor yayımlanmadan önce yazarın denetiminden geçer; yayımlanan sürüm dondurulur, her değişiklik yeni sürüm olarak kayda geçer.

Telif ve kullanım

© 2026 T. Batuhan BULGURLULAR · YAPI ZEMİN. Bu raporun metni, şekilleri, haritaları, çizelgeleri ve hesap sonuçları yazarın özgün çalışmasıdır; tüm hakları saklıdır. Yazarın yazılı izni olmadan çoğaltılamaz, değiştirilemez, yayımlanamaz ve ticari amaçla kullanılamaz. Bilimsel çalışmalarda kaynak gösterilerek kısa alıntı yapılabilir. Üçüncü taraf verilerinin lisansları saklıdır: ISC-GEM kataloğundan türetilen veri çizelgeleri CC BY-SA 3.0 koşullarına tabidir.

Bulgurlular, T. B. (2026). Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı deprem kümesi teknik raporu (Rapor No. YZR-2026-0019). YAPI ZEMİN. https://yapizemin.tr/teknik-raporlar/yzr-2026-0019/

Bulgurlular, T. Batuhan. 2026. Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı deprem kümesi teknik raporu. Teknik Rapor YZR-2026-0019. YAPI ZEMİN. https://yapizemin.tr/teknik-raporlar/yzr-2026-0019/.

@techreport{yzr-2026-0019,
  author      = {Bulgurlular, T. Batuhan},
  title       = {{Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı deprem kümesi teknik raporu}},
  institution = {YAPI ZEMİN},
  type        = {Teknik Rapor},
  number      = {YZR-2026-0019},
  year        = {2026},
  month       = oct,
  series      = {YAPI ZEMİN Deprem Teknik Raporları},
  url         = {https://yapizemin.tr/teknik-raporlar/yzr-2026-0019/},
  language    = {turkish}
}

TY  - RPRT
AU  - Bulgurlular, T. Batuhan
TI  - Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı deprem kümesi teknik raporu
T3  - YAPI ZEMİN Deprem Teknik Raporları
PY  - 2026
DA  - 2026/10/29
PB  - YAPI ZEMİN
M3  - Teknik Rapor
SN  - YZR-2026-0019
LA  - tr
KW  - Adalar (İstanbul), Marmara Denizi
KW  - deprem kümesi
KW  - Kuzey Anadolu Fay Zonu
KW  - Gutenberg–Richter b-değeri
KW  - gerilme ters çözümü
AB  - Marmara Denizi'nde Adalar (İstanbul) açığında 01.08.2026–11.10.2026 arasında M ≥ 1,5 olan 113 deprem kaydedilmiştir; en büyüğü 10.10.2026 19:08 UTC'de yaklaşık 8 km derinlikte oluşan ML 3,5 büyüklüğündeki depremdir. Etkinliğin ana evresi (19.08.2026–21.08.2026) ile dönemin en büyük depremi farklı evrelerdedir; iki evrenin ölçüleri (moment payı %26 ve %88; önceki kayıtların payı %6 ve %0; 97 ve 3 deprem) tek bir sınıfı desteklemediğinden etkinlik deprem kümesi olarak adlandırılmıştır. Depremlerin 87'si 19.08.2026 12:05 UTC'de başlayan 24 saatlik dilimde kaydedilmiştir; etkinliğin %86'sı 97 depremle 19.08.2026–21.08.2026 evresinde yer alır. Tamlık büyüklüğü Mc = 1,7, Gutenberg–Richter b değeri 0,98 ± 0,12 (Mc üstünde 66 deprem) olarak kestirilmiştir. Hiposantr derinliklerinin ortancası 7,9 km, %5–95 bandı 5,6–15,0 km'dir; kayıtların %23'ünde derinlik ajansın sabitlediği bir değerdir. Depremlerin %97'si adlı fay izlerinin 5 km'lik koridorlarında yer alır (koridorlar kutu alanının %65'ini kaplar); en çok deprem Kuzey Anadolu Fay Zonu'nun koridorundadır ve zonun kümeye en yakın parçası Adalar Fayı'dır; atama geometrik yakınlığa dayanır. Kutunun 120 km genişletilmesiyle seçilen 18 odak mekanizması çözümünün gerilme ters çözümü SHmax = 121° ve doğrultu atımlı rejim vermektedir. Kapsam penceresinin ortak tamlık büyüklüğü üstündeki deprem oranı, önceki beş yıllık arka planın yaklaşık 11 katıdır (%95 GA 3,1–40). Bulgular katalog penceresi ve kutu seçiminin sınırları içinde betimleyicidir.
UR  - https://yapizemin.tr/teknik-raporlar/yzr-2026-0019/
L1  - https://yapizemin.tr/teknik-raporlar/yzr-2026-0019/pdf
ER  -

[
    {
        "id": "yzr-2026-0019",
        "type": "report",
        "title": "Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı deprem kümesi teknik raporu",
        "author": [
            {
                "family": "Bulgurlular",
                "given": "T. Batuhan"
            }
        ],
        "issued": {
            "date-parts": [
                [
                    2026,
                    10,
                    29
                ]
            ]
        },
        "publisher": "YAPI ZEMİN",
        "genre": "Teknik Rapor",
        "number": "YZR-2026-0019",
        "collection-title": "YAPI ZEMİN Deprem Teknik Raporları",
        "URL": "https://yapizemin.tr/teknik-raporlar/yzr-2026-0019/",
        "language": "tr",
        "abstract": "Marmara Denizi'nde Adalar (İstanbul) açığında 01.08.2026–11.10.2026 arasında M ≥ 1,5 olan 113 deprem kaydedilmiştir; en büyüğü 10.10.2026 19:08 UTC'de yaklaşık 8 km derinlikte oluşan ML 3,5 büyüklüğündeki depremdir. Etkinliğin ana evresi (19.08.2026–21.08.2026) ile dönemin en büyük depremi farklı evrelerdedir; iki evrenin ölçüleri (moment payı %26 ve %88; önceki kayıtların payı %6 ve %0; 97 ve 3 deprem) tek bir sınıfı desteklemediğinden etkinlik deprem kümesi olarak adlandırılmıştır. Depremlerin 87'si 19.08.2026 12:05 UTC'de başlayan 24 saatlik dilimde kaydedilmiştir; etkinliğin %86'sı 97 depremle 19.08.2026–21.08.2026 evresinde yer alır. Tamlık büyüklüğü Mc = 1,7, Gutenberg–Richter b değeri 0,98 ± 0,12 (Mc üstünde 66 deprem) olarak kestirilmiştir. Hiposantr derinliklerinin ortancası 7,9 km, %5–95 bandı 5,6–15,0 km'dir; kayıtların %23'ünde derinlik ajansın sabitlediği bir değerdir. Depremlerin %97'si adlı fay izlerinin 5 km'lik koridorlarında yer alır (koridorlar kutu alanının %65'ini kaplar); en çok deprem Kuzey Anadolu Fay Zonu'nun koridorundadır ve zonun kümeye en yakın parçası Adalar Fayı'dır; atama geometrik yakınlığa dayanır. Kutunun 120 km genişletilmesiyle seçilen 18 odak mekanizması çözümünün gerilme ters çözümü SHmax = 121° ve doğrultu atımlı rejim vermektedir. Kapsam penceresinin ortak tamlık büyüklüğü üstündeki deprem oranı, önceki beş yıllık arka planın yaklaşık 11 katıdır (%95 GA 3,1–40). Bulgular katalog penceresi ve kutu seçiminin sınırları içinde betimleyicidir.",
        "keyword": "Adalar (İstanbul), Marmara Denizi, deprem kümesi, Kuzey Anadolu Fay Zonu, Gutenberg–Richter b-değeri, gerilme ters çözümü"
    }
]

Bulgurlular, T. B. (2026). Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı deprem kümesi teknik raporu (Rapor No. YZR-2026-0019; Sürüm 1). YAPI ZEMİN. https://yapizemin.tr/teknik-raporlar/yzr-2026-0019/v1/

Bulgurlular, T. Batuhan. 2026. Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı deprem kümesi teknik raporu. Teknik Rapor YZR-2026-0019, Sürüm 1. YAPI ZEMİN. https://yapizemin.tr/teknik-raporlar/yzr-2026-0019/v1/.

@techreport{yzr-2026-0019-v1,
  author      = {Bulgurlular, T. Batuhan},
  title       = {{Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı deprem kümesi teknik raporu}},
  institution = {YAPI ZEMİN},
  type        = {Teknik Rapor},
  number      = {YZR-2026-0019},
  year        = {2026},
  month       = oct,
  series      = {YAPI ZEMİN Deprem Teknik Raporları},
  url         = {https://yapizemin.tr/teknik-raporlar/yzr-2026-0019/v1/},
  version     = {1},
  note        = {Sürüm 1},
  language    = {turkish}
}

TY  - RPRT
AU  - Bulgurlular, T. Batuhan
TI  - Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı deprem kümesi teknik raporu
T3  - YAPI ZEMİN Deprem Teknik Raporları
PY  - 2026
DA  - 2026/10/29
PB  - YAPI ZEMİN
M3  - Teknik Rapor
SN  - YZR-2026-0019
ET  - 1
LA  - tr
KW  - Adalar (İstanbul), Marmara Denizi
KW  - deprem kümesi
KW  - Kuzey Anadolu Fay Zonu
KW  - Gutenberg–Richter b-değeri
KW  - gerilme ters çözümü
AB  - Marmara Denizi'nde Adalar (İstanbul) açığında 01.08.2026–11.10.2026 arasında M ≥ 1,5 olan 113 deprem kaydedilmiştir; en büyüğü 10.10.2026 19:08 UTC'de yaklaşık 8 km derinlikte oluşan ML 3,5 büyüklüğündeki depremdir. Etkinliğin ana evresi (19.08.2026–21.08.2026) ile dönemin en büyük depremi farklı evrelerdedir; iki evrenin ölçüleri (moment payı %26 ve %88; önceki kayıtların payı %6 ve %0; 97 ve 3 deprem) tek bir sınıfı desteklemediğinden etkinlik deprem kümesi olarak adlandırılmıştır. Depremlerin 87'si 19.08.2026 12:05 UTC'de başlayan 24 saatlik dilimde kaydedilmiştir; etkinliğin %86'sı 97 depremle 19.08.2026–21.08.2026 evresinde yer alır. Tamlık büyüklüğü Mc = 1,7, Gutenberg–Richter b değeri 0,98 ± 0,12 (Mc üstünde 66 deprem) olarak kestirilmiştir. Hiposantr derinliklerinin ortancası 7,9 km, %5–95 bandı 5,6–15,0 km'dir; kayıtların %23'ünde derinlik ajansın sabitlediği bir değerdir. Depremlerin %97'si adlı fay izlerinin 5 km'lik koridorlarında yer alır (koridorlar kutu alanının %65'ini kaplar); en çok deprem Kuzey Anadolu Fay Zonu'nun koridorundadır ve zonun kümeye en yakın parçası Adalar Fayı'dır; atama geometrik yakınlığa dayanır. Kutunun 120 km genişletilmesiyle seçilen 18 odak mekanizması çözümünün gerilme ters çözümü SHmax = 121° ve doğrultu atımlı rejim vermektedir. Kapsam penceresinin ortak tamlık büyüklüğü üstündeki deprem oranı, önceki beş yıllık arka planın yaklaşık 11 katıdır (%95 GA 3,1–40). Bulgular katalog penceresi ve kutu seçiminin sınırları içinde betimleyicidir.
UR  - https://yapizemin.tr/teknik-raporlar/yzr-2026-0019/v1/
L1  - https://yapizemin.tr/teknik-raporlar/yzr-2026-0019/v1.pdf
ER  -

[
    {
        "id": "yzr-2026-0019-v1",
        "type": "report",
        "title": "Marmara Denizi, Adalar (İstanbul) açığı deprem kümesi teknik raporu",
        "author": [
            {
                "family": "Bulgurlular",
                "given": "T. Batuhan"
            }
        ],
        "issued": {
            "date-parts": [
                [
                    2026,
                    10,
                    29
                ]
            ]
        },
        "publisher": "YAPI ZEMİN",
        "genre": "Teknik Rapor",
        "number": "YZR-2026-0019",
        "collection-title": "YAPI ZEMİN Deprem Teknik Raporları",
        "URL": "https://yapizemin.tr/teknik-raporlar/yzr-2026-0019/v1/",
        "language": "tr",
        "version": "1",
        "abstract": "Marmara Denizi'nde Adalar (İstanbul) açığında 01.08.2026–11.10.2026 arasında M ≥ 1,5 olan 113 deprem kaydedilmiştir; en büyüğü 10.10.2026 19:08 UTC'de yaklaşık 8 km derinlikte oluşan ML 3,5 büyüklüğündeki depremdir. Etkinliğin ana evresi (19.08.2026–21.08.2026) ile dönemin en büyük depremi farklı evrelerdedir; iki evrenin ölçüleri (moment payı %26 ve %88; önceki kayıtların payı %6 ve %0; 97 ve 3 deprem) tek bir sınıfı desteklemediğinden etkinlik deprem kümesi olarak adlandırılmıştır. Depremlerin 87'si 19.08.2026 12:05 UTC'de başlayan 24 saatlik dilimde kaydedilmiştir; etkinliğin %86'sı 97 depremle 19.08.2026–21.08.2026 evresinde yer alır. Tamlık büyüklüğü Mc = 1,7, Gutenberg–Richter b değeri 0,98 ± 0,12 (Mc üstünde 66 deprem) olarak kestirilmiştir. Hiposantr derinliklerinin ortancası 7,9 km, %5–95 bandı 5,6–15,0 km'dir; kayıtların %23'ünde derinlik ajansın sabitlediği bir değerdir. Depremlerin %97'si adlı fay izlerinin 5 km'lik koridorlarında yer alır (koridorlar kutu alanının %65'ini kaplar); en çok deprem Kuzey Anadolu Fay Zonu'nun koridorundadır ve zonun kümeye en yakın parçası Adalar Fayı'dır; atama geometrik yakınlığa dayanır. Kutunun 120 km genişletilmesiyle seçilen 18 odak mekanizması çözümünün gerilme ters çözümü SHmax = 121° ve doğrultu atımlı rejim vermektedir. Kapsam penceresinin ortak tamlık büyüklüğü üstündeki deprem oranı, önceki beş yıllık arka planın yaklaşık 11 katıdır (%95 GA 3,1–40). Bulgular katalog penceresi ve kutu seçiminin sınırları içinde betimleyicidir.",
        "keyword": "Adalar (İstanbul), Marmara Denizi, deprem kümesi, Kuzey Anadolu Fay Zonu, Gutenberg–Richter b-değeri, gerilme ters çözümü"
    }
]